Lampas sa binti ko yong wool coat na suot ko na agad kong pinasasalamatan sa isipan ko ang tauhan na nagbigay sa'kin nito. Dahil pagkalabas ko pa lamang sa eroplano hanggang naglalakad na sa loob ng airport ang tumambad sa'kin ay ang ubod na lamig na ihip ng hangin.
Medyo nagsisisi pa ako kung bakit naka-dress ako ngayon. Pero mas sinisisi ko talaga si Maetel dahil siya ang dahilan kung bakit nasa ganitong sitwasyon ako ngayon. May pa impromptu na trip pa sa ibang bansa pa kasing nalalaman.
Ramdam ko parin ang kalamigan sa may binti ko. Halos manigas pa ito dahil hindi talaga ako sanay sa malamig.
Nasa Narita International Airport kami ngayon at naglalakad palabas ng airport.
Hindi naman masyadong crowded sa loob ng airport dahil hindi naman hectic ang araw na ito.
Halos dugoin pa a
