The Accidental Bride

Chapter 9

CHAPTER 9:

(Jewel's P.O.V)

Dahan dahan ko namang minulat ang mata ko. Pinakiramdaman ko rin ang balakang ko at hindi na ito masakit maliban na lang dun sa sugat ko sa tuhod na medyo kumikirot-kirot pa rin.

Nilibot-libot ko naman ang paningin ko at agad akong napabangon mula sa pagkakahiga ko!

OH NO! ASAN AKO?! Nailibot ko ang paningin ko sa kabuuan ng malaking kwarto na kinaroroonan ko. Kung pagbabasehan ang kulay at amoy ng kwarto, masasabi mong lalaki ang may kwarto.

Teka!

L-La-Lalaki?!

OH NO!

"AIDEN! TULUNGAN MO AKO!", sigaw ko ng malakas.

OMG! OMG! SINONG KUMIDNAP SA AKIN?! HINDI MAAARI TOH!

NO!

Sumigaw ulit ako ng pagkalakas-lakas.

At ngayon ko lang napansin na hindi sa akin yung suot ko ngayong maluwag na shirt. Unti-unting namilog ang mata ko.

Hindi ito yung damit ko kahapon a! Malaking white shirt ang suot ko ngayon!

NO! HINDI PWEDE TOH!

Napasigaw ulit ako ng malakas.

Dali-dali akong tumayo at tumakbo papunta sa may veranda ng kwarto.

Kailangan kong makaalis dito! Kailangan kong makatakas sa kung sino mang kumidnap sa akin!

Letcheng Aiden yun! Wag niyang sabihin, inihulog niya ako sa kalsada nung nakatulog ako sa office niya kahapon?! PAPATAYIN KO TALAGA ANG LOKONG YUN!

Napatingin naman ako sa baba ng veranda.

SHEEEETTTT! ANG TAAS.

Pero kahit na! Kailangan kong makaalis dito!

Aakyat na sana ako sa railing ng veranda nang biglang may nagsalita sa likod ko.

"Jewel? What the hell happened?! And what are you trying to do there?!"

Napalingon naman ako at ngayon ay nakatingin ako kay Aiden na bagong ligo lang dahil nakatapis lang ang towel sa lower part ng body nito at basa pa ang katawan at buhok nito.

At nagmamadali siguro itong lumabas ng bathroom kaya hindi niya naitapis ng maayos yung towel kaya bigla na lang yun naalis.

Namilog ang mata ko habang nakatingin sa parte ng katawan niya na dapat hindi ko tinitignan. And seconds later, nagtitili ulit ako. Tumatalon pa ako habang tumitili at nakaturo ang kamay ko sa junior niya.

Dali-dali akong tumalikod saka tinakpan ang mata ko na akala mo pag ginawa ko yun, makakalimutan ko yung nakita ko.

"Sh-t!", narinig ko mura nito.

Sobrang lakas ang t***k ng puso ko at parang mawawalan na ako ng hininga. Ramdam ko na rin ang sobrang pamumula ang mukha ko... teka, hindi lang pala mukha ko kundi ng buong katawan ko!

SH-T!

Paano bang hindi e nakita ko lang naman kasi ang dapat ay hindi ko makita!

WAAAAAAHHHHHHHHHH!

Nakita ko lang naman kasi ang junior nito! Teka! Hindi ata bagay na tawagin junior kasi malaki yung junior niya.

WAAAAAAAAAAHHHHHHHHHH!

ANO TONG NAIISIP KO?!

WAAAAAHHHHHH! LORD! KUNIN NIYO NA AKO!

*****

"Jewel, come out in there right now. You need to eat your breakfast and we need to treat your wound in your knee.", narinig ko sabi nito mula sa labas.

Nasa loob kasi ako ng banyo. Pagkatapos kasi nung insidente kanina lang ay dito ako sa may banyo dumiretso at nagkulong.

"Ayoko! Busog ako!", sabi ko pero actually nagrereklamo na ang tiyan ko sa gutom pero ayaw ko talagang lumabas. Nahihiya ako! Ayokong makita siya!

Kung sa kanya parang wala lang sa kanya yung nangyari kanina, pwes sa akin hindi lang yun wala! MY GHALI! MY VIRGIN EYES!

"Jewel I'm warning you... you get out there right now or I'll be the one going in.", banta nito sa akin mula sa labas.

ANO?! HINDI!HINDI SIYA PWEDENG PUMASOK DITO!

"Jewel, I'm gonna count till three... kung di ka pa rin lumabas diyan, papasok talaga ako.", Aiden

OH NO! What to do? What to do?

"One.", paninimula ni Aiden sa pagbilang niya.

OMO!

"Oo na! Oo na! Lalabas na!", natatarantang sabi ko saka dahan-dahan kong binuksan ang pintuan.

Seryoso itong nakatingin sa akin pagkalabas ko. "C'mon, let's clean your wound first before eating our breakfast downstairs.", sabi nito at walang babalang binuhat niya ako na akala mo papel lang ako at sobrang gaan.

Edi siya na ang malakas.

Agad naman niya akong ini-upo sa kama saka pinatong yung paa kong may sugat sa hita niya. Inalis niya yung gauze at sinimulang linisan yung sugat. Tahimik lang kaming dalawa. Ayokong makipag-usap sa kanya at sana hindi niya i-bring up yung nangyari kanina.

"About what happened earlier...", biglang sabi ni Aiden.

Ngeeeeeee! Kasasabing wag e!

"Wala akong nakita!", sabi ko kaagad kahit ang totoo, nakita ko naman talaga!

Napangisi naman ito. "C'mon, we both know you saw it. And don't make it a big deal... you're gonna see it anyway.", sabi nito.

"ANO?! Anong I'm gonna see it anyway ang pinagsasabi mo riyan?!"

Wala akong balak tignan ulit yun noh! NO WAY!

"You're gonna see it if we're gonna do rule number 4 in our deal. Remember, you're gonna give me a baby?", nakangisi pa ring sabi nito na ikinalaki ng mata ko.

SHEEEEETTTTTT! OO NGA PALA!

WAAAAAAHHHHHH! Ibig sabihin papasok sa akin yung malaking...?

WAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHH!

"You're blushing.", sabi nito na hinawakan pa ako sa baba.

"Mainit.", pagrarason ko na lang.

"The aircon's on.", Aiden

Oo nga naman.

"Global warming?"

"Funny. C'mon, let's go downstairs.", sabi ni Aiden and for the second time around, binuhat ulit nito ako.

"Kaya ko namang maglakad e. Ibaba mo na ako.", sabi ko sa kanya.

Grabe! Ang bango niya! SHEEETTT NA MALAGKEEEETTT! WAG KANG LUMANDE JEWEL PARIS RODRIGUEZ!

"Hindi pa rin magaling ang paa mo. And we're in a hurry. Pupunta pa tayo sa bahay nina lola.", narinig kong sabi niya.

"Bakit?"

"She wants to bond with you. At gusto niyang sabay daw kayong mag-aayos para sa party mamayang gabi.", Aiden

"Anong okasyon?"

"Anniversary ng MGC.", Aiden

Aah.

Pagbaba namin ay nakatingin ang mga katulong ni Aiden sa amin... lalo na sa akin. Hindi ko naman mapigilang mamula. Pinakilala niya rin ako kay Manang Sabel na siyang mayordoma dito sa mansion ni Aiden.

Pagkatapos naming mag breakfast ay agad akong nag-ayos. Hinatid niya muna ako sa mansion ng grandparents nito bago pumasok sa office. Nandun rin si mama Jennifer sa mansion ng grandparents ni Aiden. Pagkaalis ni Aiden ay umalis na rin kaming tatlo nina lola Margareth at mama Jennifer.

Sa mall kami pumunta. Anong ginawa namin dun? Malamang nag shopping. Alangan namang nag tagu-taguan di ba?

Anyway highway... Ayun, kung anu-anong binili nila para sa akin. Mga damit, dress, shoes, bags, and jewelries. At kahit anong tanggi ko at pagsabi sa kanila na hindi ko naman kailangan yung mga bagay na yun, binili pa rin nila sa akin. Ngayon lang daw kasi sila nagkaroon ng apo at anak na babae na inaayus-ayusan nila...

Medyo na guilty naman ako. Kung alam lang kasi nila na panandalian lang ang pagiging asawa ko sa apo at anak nila. At nagpakasal lang ako kay Aiden dahil may kapalit iyon na 10 million...

Halos hapon na nung matapos kaming mag-mall. After naman sa mall ay sa spa kami pumunta. After sa spa ay sa saloon. Kailangan na rin naming maghanda para nga sa party mamaya.

Tapos na akong ayusan. Suot ko na rin yung backless gown na pinili ni mama Jennifer. Light make-up lang naman ang nilagay sa mukha ko. At ang mga accessories ko sa katawan ay yung diamond earring na binili namin at yung gold wrist watch na binigay ni lola Margareth.

Nakatayo lang ako sa harap ng full length mirror nang pumunta sa likod si mama Jennifer at may sinuot sa aking necklace. Isang heart shaped diamond necklace.

"Perfect.", nakangiti sabi niya sa akin nang maisuot niya yung necklace. "Starting from now on, that's gonna be yours..."

"P-Po? Hindi ko po toh matatanggap mama...", nauutal na sabi ko dahil sa pagkagulat. Bakit niya ibibigay sa akin ang necklace na toh?

Hindi ko pwedeng tanggapin ang necklace na toh. Marami na silang binigay sa akin na hindi naman kailangan.

"Well you should. That's a family heirloom. Pinapasa yang necklace na yan sa mga babaeng Monteverde. Now that you're part of our family and you're my son's wife... it's time for me para ipasa yan sa'yo. Pagdating ng araw, ikaw naman ang magpapasa niyan sa magiging anak niyo na babae. O kung hindi man palarin na magkaroon ng anak na babae, ipapasa mo yan sa magiging asawa ng anak niyong lalaki ni Aiden.", nakangiting sabi ni mama Jennifer.

Habang nakatingin sa reflection ko sa salamin, hindi ko mapigilang hilingin na sana maging babae ang anak na maibigay ko kay Aiden para sa kanya ang necklace na toh dahil hindi ko deserve na makuha ito dahil iiwan ko rin sila sa huli pag natapos na ang obligasyon ko...

Pero kaya ko ba? Kaya ko bang iwan ang sarili kong anak pag nagkataon? Kaya ko bang ibenta ang magiging baby ko ng 10 million?

Anong sasabihin ni Aiden sa bata pag tinanong nito ang tungkol sa akin at kung bakit wala ako sa tabi nila? Ipapakilala kaya niya ako sa bata? Sasabihin kaya niya ang pangalan ko? O pagmumukhain niya akong masamang ina?

Kamumuhian kaya ako ng pamilya ni Aiden pag nalaman nila ang totoong nangyayari sa pagitan namin ng anak nila?

Bakit ganito?

Bakit parang naguguluhan na ako? Bakit parang pinanghihinaan na ako ng loob?

Para naman sa kapatid ko toh... para mapagamot ko siya at para mabigyan siya ng magandang buhay sa oras na nakakakita na siya dahil iyon ang pinangako ko sa puntod ng yumaong magulang namin...

Napahinga naman ako ng malalim.

Ano ba tong mga iniisip ko? Jewel, just focus... FOCUS!

Isipin mo na lang yan pag nakuha mo na yung 10 million...

Wag ka munang makonsensya... wag muna. Kaya mo yan! Kaya mo yan JEWEL PARIS RODRIGUEZ.

You're not Jewel Paris Rodriguez for nothing.

FOCUS LANG TAYO!