Konağın pencerelerine vuran sert kış rüzgarı, dondurucu nefesiyle Midyat dağlarının uğultusunu taş odaların içine kadar taşıyordu. Gecenin en koyu, en dilsiz saatinde Karayel konağı büyük bir sırrın ağırlığıyla sarsılmış, dilsiz duvarlar adeta nefesini tutmuştu. Peri, yatakta bir sağa bir sola dönüyor, kasıklarındaki o hafif ama varlığını her an hissettiren ince sızıyla boğuşuyordu. Zihni darmadağındı; bir yanda kasaba lisesindeki o tasasız, öğretmen olma hayalleri kuran genç kızın hatırası, diğer yanda ise karnında bu acımasız ve köklü konağın soyunu taşıma ihtimalinin getirdiği o devasa ürküntü vardı. Henüz kesinleşmemişti ama Esma’nın o tecrübeli gözlerinde gördüğü o kesinlik, genç kadının yüreğine bir kor gibi oturmuştu. Anne olmak ne demekti? Kendisi henüz çocukluğunu tam olarak yaşay
