Pilit ko na siyang iniiwasan at winawaglit sa isipan ko para na rin sa ika tatahimik ng lahat. Para saan pa na isipin ko siya at lapitan. Gayong ayaw naman niya akong makita.
Iniisip ko na lang na karma ko ito sa lahat ng mga babaeng binaliwa ko noon. Ang sakit pala na wala kang magawa para sa taong gusto mo, pero iba ang gusto. Gusto ko na lang kalimutan ang nararamdaman ko para sa kanya. Kahit alam kong maaari siyang masaktan sa huli, pero masama naman ang tingin niya sa akin. At ayaw niyang makinig. Saka tama naman ang sinabi niya na wala akong alam tungkol sa pag-ibig. Marami siyang sinabi na masakit na salita na talaga naman nasaktan ako. Kaya naman hanggat maaari ay ayaw ko na makita niya pa ako. Pero tadhana nga yata ang naglalapit sa aming dalawa. Kahit pa anong layo ang gawin ko
