Flower Fairy

Strings of a promise

At sunrise, Caelum got up immediately to prepare for his work.

He ate, bathed and dressed.

Pagkapasok nito sa café ay sinalubong kaagad siya ng katrabaho at manager nito.

Malakas ang café na ito dahil malapit ito sa mga paaralan at buildings. May mga restaurant at fastfood man sa paligid nila, mas pinupuntahan parin sila.

Kaya kada minuto ay kailangang mag serve ni Caelum, hindi na siya makapag-pahinga sa sunod sunod na taong pumapasok sa Café.

Tiresome, but good because he needs money. If the Cafe has no costumer, they will not have a salary. The more costumers come, the more profit they will have.

Tanghali na, at wala na masiyadong pumapasok sa Café. Sa ganitong oras ang break time nila.

"Okay guys! Half day lang muna tayo, as you can see marami naman tayong income kanina so we're having a rest! Prepare your things now and we can go home na" sabi ng manager.

"Okay sir!"

Nakangiti ang lahat sa narinig, finally. Makakapag pahinga rin sila at makaka-uwi ng maaga

"Mga pre, may kilala ba kayong plantita o plantito?" tanong ng katrabaho ni Caelum na si Jorge. "Bakit?" Caelum asked.

"Eh kasi, 'yung girlfriend 'ko gusto ng mga halaman at bulaklak na tinatanim. Gusto ata gumawa ng garden! Eh siyempre, ako naman gusto ibigay 'yun sa kaniya dahil matagal na niyang gusto 'yun... so ano?" nagtinginan ang mga workers habang nag aayos.

"'Yung ex-worker natin, si Grace? Diba may plant shop na 'yun? Bili ka nalang sa kaniya baka maka discount ka pa" sabi ng katrabaho nilang babae na si Rochelle.

"Oo nga! Sige sige! Punta ako pagkatapos 'ko mag ayos" sabi ni Jorge. "Sama narin tayo! Para makita narin natin si Grace!" the other's agree except for Caelum.

"Oh, Cae! Sama kana rin! Lagi ka nalang nasa bahay niyo, tara gala naman tayo!" sabi ni Rochelle. "Mag papahinga nalang ako. Kayo nalang"

"Eto naman! Minsan nalang 'to eh! Tara na!" pinilit nila si Caelum na sumama.

"Oo nga, Cae! Gumala ka naman minsan! Napaka taong bahay mo kaya hindi ka nag kaka-girlfriend eh!" Sabi ni Vito.

"Wag kang KJ sumama kana!!"

"SASAMA NA 'YAN! SASAMA NA 'YAN! SASAMA!"

"Sige na sige na! Tss!" they all laughed and left the Cafe.

They just walked over to Grace’s plant shop.

Sa kaparehong oras, nag eenjoy nanaman paglaruan ni Drystan ang mga butterfly sa gubat habang naka upo sa bulaklak.

"Ang ganda ganda kasi ng bulaklak 'ko dinadapuan niyo, tss" He's pointing his index finger to the blue and purple butterfly while spinning it.

Lumapit ang tutubi sa kaniya "Anong mahihilo? hindi 'yan" Drystan laughed.

He stopped when he saw a girl in not far away from his place. "Tao nanaman? Hays!" He fly.

Nakita niyang may dalang basket ang dalaga. "Mga tao talaga, hindi ba sila natatakot sa gubat at pumupunta mag isa dito?"

Natigilan siya nang pitasin ng babaeng iyon ang bulaklak na paborito ni Drystan. Aster..

"Hoy hoy! Alagang alaga 'ko 'yan bakit mo pinipitas!" He panicked and got mad.

He lifted the soil and throw it to the girl. "Ugh! 'Yung mata 'ko!"

"Deserve!" linapitan ni Drystan ang mga aster sa basket ng babae para sana ibalik ito nang dumilim ang paligid.

Nadaganan na siya ng iba pang bulaklak. "AHHHHHH!!"

NANG MAKARATING sila Caelum sa shop ni Grace ay kakarating lang din ni Grace.

They hugged Grace when they saw it except for Caelum, he just greeted it and smiled.

"Grabe, it's been a while!" They nodded. "Oo nga, ang ganda ng shop mo ha!"

"Thankyou, Rochelle. So what brings you here?" tanong ni Grace. "Si Jorge, bibili daw ng halaman para sa girlfriend"

"You have girlfriend na? Wow naman! Okay just picked!"

They let Jorge picked those plants and flowers he will buy while the other and Grace are having a chitchat.

"So how's the Cafe na?" Grace asked. "Maayos naman, lumalakas na ito hindi gaya ng dati. Kaya naman pagod rin kami, lalo na itong si Cae" Vito pointed Caelum.

They all looked at Caelum who's nervous. "Kamusta kana pala Caelum? Ang tagal nating hindi na nagkikita ah!"

"Ayos lang naman, eto parin walang pinagbago." they laughed. "Mas tumahimik 'yan noong wala kana"

"Ayieeee!"

"Tumahimik nga kayo"

"Bakit ka naman tumahimik noong nawala ako? Ikaw ha! Nah, I'm just kidding. And yeah walang nag bago sayo, You're still handsome."

"YIIIIIEEEEEE! GRACE, CAELUM.. GRUM GRUM GRUM!!"

"GAGO ANG SAGWA GINAWA NYONG MOTOR SILA GRACE AT CAELUM!!" sabi ni Vito.

"Tahimik!" sabi ni Caelum. "Hayaan mo sila, Grace. Mga siraulo parin sila kahit ngayon." They all laughed. "Wala talagang pinagbago" Grace laughed.

Binatukan ni Caelum ang mga kasama.

"Oh eto na, Grace!" sabi ni Jorge na may dalang mga bulaklak at halaman na nasa paso.

"Okay, give me a minute" pumunta sila sa cashier that also handle by Grace.

Tahimik lang si Caelum na pinagmamasdan si Grace at ang tinayo nitong negosyo. "All of shop, why did you choose plants and flowers?" Caelum asked.

"Ah, I love nature you know. They give me chills" Caelum nodded.

However, the small creature with a wings tried to escape from the flowers in the basket. Pagod na pagod itong lumanghap ng hangin nang malabas niya na ang ulo nito.

"Pambihirang babae 'yun, gagantihan kita."

Unti unti siyang lumabas at tinignan ang paligid. "What kind of place is this?"

Nalabas niya na ang isa niyang paa. "Ang daming tao, what the heck!"

Umikot ang paningin ni Drystan sa babae sa cashier, ang isang babae at dalawang lalaki na nakikipag kuwentuhan dito.

"Ang ingay, and bakit nandito ang mga alaga 'kong bulaklak! Humans talaga! Pinapakulo nila ang dugo 'ko" bulong nito at umupo na sa tabi ng basket.

Napunta ang tingin nito sa tahimik na lalaking nagmamasidmasid. Napatigil si Drystan at parang naging yelo.

Hindi niya kilala ang lakaking iyon, hindi niya pa nakita kahit saan pero parang familiar ito.

Hindi sa mukha, kung hindi sa nararamdaman. Parang konektado sila, parang may connection silang dalawa.

"Who the hell is this? Why so I felt so... agh" hinawakan niya ang puso niya at nakaramdam ng kakaiba dito.

So strange, he never felt this before. His heart..

Tumingin din ang lalaking iyon sa kaniya at lalong kinabahan si Drystan. "Who's this human? Bakit ganito ang nararamdaman 'ko sa kaniya?"

Naka kunot ang noo ng lalaking iyon at lalapit na sana nang tawagin ito ng babae sa cashier. "Caelum, may gusto ka bang kunin?"

"Caelum??" bulong ni Drystan.

"Me? Nothing" He smiled. "Okay.."

"Oh sige na Grace ha? Mauuna na kami, sa susunod ulit" ngumiti sila at kumaway.

Naka focus lang ang tingin ni Drystan sa lakaki kanina na tinawag na Caelum. Tahimik itong nakangiti at kumakaway.

"Who the hell is that Caelum?" lumipat na si Drystan para sana sundan ang lakaking iyon nang mabangga niya ang likod ni Grace.

Isinara na ni Grace ang pintuan at hindi na nasundan ni Drystan ang lakaking nangangalang Caelum.

Kaya lumipad nalang ito papunta sa salamin para pagmasdan ang lalaking iyon. Naramdaman niya muli ang kakaiba sa puso niya.

He had never felt like this in his whole life, strange feeling. And his heart, as if connected to that man. That man seemed familiar to him even though he had never seen it and even more so he had never heard that name ..

Caelum ..

What Drystan did not know, that man was the one he had promised to watch over and protect. But what he did was left him at the door of a house.

He didn’t know that the strange and connected feelings he felt were strings of a promise