Sweet Scent (SSPG)

Chapter 19

Ibubuka ko pa sana ang aking bibig para malaman kung paano sila napunta ang mga ninuno nila na pure human. Ngunit bigla akong natigilan dahil posible rin namang inakit din sila nang puting liwanag kagaya ko.

Bakit ba nakalimutan ko ang bagay na iyon?

Natigil ang pag-iisip ko nang bigla ko na lamang naramdaman ang dulo ng kaniyang kahabaan. Napasinghap pa ako sa gulat lalo na nang ikiskis niya iyon sa aking c**t. Mukhang may ideya siya kung bakit lumilipad ang utak ko at kinuha niya ang aking atensyon sa pamamagitan nito.

Nanumbalik ang init sa aking katawan. Alam kong hindi na ito mawawala muli lalo na at parehas naming hinahanap ang init na ’to. Kagaya ko, gusto ko rin namang mawala at tuluyan ng magawa ang ritwal.

Hindi naman na problema sa akin kung wala akong maalala. As long as nararamdaman ng puso ko na mahal ko siya at kilala ko siya, ayos na sa akin iyon.

Ilang saglit pa niyang ikiniskis iyon hanggang sa maramdaman ko na lamang ang kaniyang pagpasok. Mabilis naman niya akong kinubabawan. Kaya naman ipinulupot ko ang aking mga bisig sa kaniyang leeg.

Mahihinang daing ang aking pinakawalan lalo na nang pilit siyang pumapasok sa aking loob. Minsan ay napapasinghap pa ako sa sakit. Ngunit sa tuwing tinatanong ako ni Louvent kung itutuloy pa ba namin, tumatango lamang ako. Nagmakaawa pa nga akong huwag niyang hugutin. Kaya narinig ko ang malutong na mura niya. Halatang nagustuhan at nanggigil sa kaniyang narinig sa akin.

Nang tuluyan niyang maipasok sa aking loob, nagtagal muna siya roon nang ilang minuto. Hinihintay niya akong makapag-adjust sa laki at haba niya. Mukhang hindi pa talaga namin nagawa ang ritwal noon. Siguro ay kakikilala pa lamang namin noong time na iyon at biglang naudlot ang lahat. Kasi kung nagawa na namin ang ritwal, sana hindi masakit kung gagawin namin, hindi ba? Tapos may bond na tinatawag na kung saan ay naririnig namin ang isip at puso nang isa’t isa.

“Pasensya na,” nahihirapang bulong ni Louvent. Mababa rin ang kaniyang boses. Halatang nahihirapan din kagaya ko. “Nasaktan kita.”

Natawa naman ako nang mahina sa kaniyang sinabi. Normal lang naman na masaktan niya ako lalo na ngayon na ginagawa namin ang ritwal. Hindi naman maiiwasan kung ang kagaya ko ay virgin.

Naimulat ko naman ang aking mga mata at natagpuan ang mga mata niyang nakatitig sa akin. Halata na ayaw niyang ilihis ang kaniyang mga mata. Para bang binabantayan niya ang mga emosyon na lalabas sa mukha ko. Kaya napangiti naman ako.

“Masasaktan mo talaga ako dahil hindi pa naman ako nagagalaw. Normal lang iyon,” pagpapakalma ko sa kaniya.

Kahit nasasaktan ako, nagawa ko pa ring ngumiti sa kaniya. Gusto ko kasing tanggalin ang lungkot sa kaniyang mga mata. Halata rin ang pag-aalala kahit na alam ko naman na kaya ko namang malampasan ito. Siguro ay ganito talaga magmahal ang mga kagaya nila. Willing silang ibigay ang lahat para lamang sa minamahal nila at kapares nila.

Ilang saglit pa kaming nasa ganoong posisyon hanggang sa tuluyan na niya akong angkinin. Noong una ay mabagal ngunit habang tumatagal, ramdam ko ang pagkasira ng sofa na hinihigaan ko ngayon. Bawat ulos niya, sobrang diin, sobrang lalim. Ni hindi ko alam kung ilang beses akong napasigaw. Sobrang sakit na kasi ang lalamunan ko. Pinagpapawisan na rin kami nang todo. Ngunit hindi iyon naging sagabal sa aming ginagawa.

“Louvent!” impit na sigaw ko lalo na nang bigla niyang idiin abutin ang aking cervix nang walang kahirap-hirap.

Deep penetration ang ginagawa sa akin ni Louvent. Aware ako sa ganitong bagay dahil nagawa kong aralin ang ganitong bagay no’ng sinubukan kong magsulat tungkol sa mga mafia. May halo kasing erotic ang mafia ko. Ipinapamulat ko kasi sa readers ko kung gaano kadilim ang mundo ng mga mafia.

Madalas ay may business kasi ang mga mafia na hindi inaakala ng iba: ang human trafficking. Hindi lang naman kasi ipinagbabawal na gamot ang madalas na business nila. Nandoon din ang mga illegal na armas o hindi kaya ay human trafficking. Ngunit hindi ko naman aakalain na mararanasan ko ang erotic na isinulat ko sa mafia na libro. Nagawa ko pa ngang manood ng porn para matutunan ang lahat pero iba pala talaga kapag sa reyalidad.

Akala ko dati, OA lang ang mga napapanood ko sa porn. Ngunit nagkamali ako. Ang mga nararamdaman nila, nararamdaman ko na rin. Ang weird lang dahil iba ang boses na lumalabas sa bibig ko. Halatang nahihirapan, nasasarapan at higit sa lahat, may halong pang-aakit.

“Malapit ka na? Hmm?” tanong niya sa akin.

Hindi ko naman magawang makapagsalita lalo na nang bigla niyang isagad muli ang kaniyang kahabaan. Tangina! Kung alam ko lamang na gagawin ito ni Louvent sa akin, sana napaghandaan ko. Iyon ang pagkakamali ko ngunit wala naman na akong magagawa para ibalik ang lahat. Wala.

Nang maramdaman kong tuluyan nang nanginig ang aking katawan, biglang bumilis ang kabog ng aking puso. Ang aking paghinga naman ay naging mabilis din. Halatang parang nahihirapan sa paghugot ng hangin.

Alam kong ganoon din ang napansin ni Louvent sa akin. Kaya bumilis ang kaniyang paggalaw. Kahit ano rin ang aking gawin, hindi ko ma-ignora ang tunog na naririnig ko galing sa sofa. Sira na iyon pero hindi iyon naging hadlang kay Louvent para angkinin ako lalo.

Medyo napapangiwi nga ako sa tuwing dumidiin at lumalakas ang kaniyang paggalaw. Paniguradong hindi talaga ako makalalakad nito sa mga susunod na araw. Bukod kasi sa masakit ang katawan ko, halatang walang balak tumigil si Louvent.

Napaliyad naman ako at napayakap nang mahigpit kay Louvent. Hindi pa ako nakuntento roon dahil nagawa ko pang sumigaw.

“Gosh! Louvent!” Umalingawngaw iyon sa buong tree house. Sana lang ay hindi nawala ang harang dahil puwedeng marinig iyon ng ibang Lycan o hindi kaya ay werewolf.

Tangina! Nakahihiya lang dahil unang experience ko ito ngunit halos mabaliw na ako nang todo. Paano na lamang sa mga susunod na round? Paniguradong hindi na magpipigil si Louvent. Ibibigay na niya kung ano ang kaya niyang gawin.

Bigla naman akong nabingi. Wala na rin akong makita kung hindi ay kulay puti habang patuloy kong inaabot ang rurok ng kaligayahan. Kasabay naman ng kaniyang huling paggalaw ay ang mainit na likido. Basta niya lamang ipinutok roon sa loob para punuin ako.

Isinubsob niya ang kaniyang mukha sa aking leeg habang patuloy niyang inilalabas ang lahat sa aking loob. Parehas kaming naghahabol ng hininga ngunit alam kong masusundan ito kaagad.

Sa ilang minuto naming pananahimik, bigla kong narinig ang paghampas nang tunog sa aking tainga. Dalawang heartbeat ang naririnig ko. Hindi ko lang sigurado kung akin nga ba o guni-guni ko lamang ang bagay na iyon.

‘Hyacinth.’

Nangunot naman ang aking noo nang marinig ko ang boses ni Louvent. Ngunit sigurado naman ako na hindi siya iyon dahil maliwanag ang boses niya. Hindi tunog na parang nakasubsob sa aking leeg. Kasi kung magsasalita siya, magba-vibrate ang katawan niya.

‘Ang dami mong iniisip,’ komento ni Louvent.

“Nagsasalita ka ba?” tanong ko kay Louvent nang hindi ko na talaga mapigilan. Nagtataka na kasi ako kung bakit naririnig ko ang boses niya. Ngunit sigurado naman akong hindi siya nagsasalita.

‘Yeah. Sa isip mo,’ sagot ni Louvent.

Lumalim ang kunot ng aking noo dahil hindi ko talaga siya maintindihan. Hindi ko alam kung naintindihan niya pero narinig ko ang pagngisi niya sa aking isip.

‘Tapos na ang ritwal, Hyacinth. Nagawa ko ng pasukin ang isip mo dahil nagawa na natin ’to.’

‘Ibig sabihin naririnig mo na ang lahat?’

‘Oo. Kanina pa.’

What the f**k?

‘Nagmumura ka na palagi. Parusahan kaya kita?’

Napairap naman ako bigla. Mukhang wala na akong maitatago sa kaniya kung ganito.