LOVE IMPRISON พันธนาการรัก

INTRO บทนำ   สนามแข่งรถ K “ทิมทำแบบนี้กับเราได้ยังไง ปล่อยเราเดี๋ยวนี้นะ!!” เสียงเล็กของเอวาเอ่ยขึ้นและพยายามต้านรั้งคนที่ฉุดลากเธอด้วยแรงมหาศาล “ฉันเลี้ยงเธอเป็นหมื่นก็ช่วยตอบแทนกันหน่อยดิวะ” เสียงเข้มหันหน้ากลับมาและเอ่ยอย่างหัวเสียพร้อมกับเสยผมขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่แฝงไปด้วยความร้ายกาจ แต่ใช่ว่าเธออยากได้ที่ไหน! มีแต่เขาเองนั่นแหละที่สรรหาให้เธอทั้งที่ไม่เคยร้องขอ ‘ทิม’ เจ้าของส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสิบสี่เซนติเมตรใบหน้าคมหล่อเหลา เรือนผมสีน้ำตาลเข้มตัดกับสีผิวขาวผ่อง รูปร่างหน้าตาดีแต่นิสัย....เลวตัวพ่อ “ทิมปล่อยเรานะ!!!” เอวาสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะคนที่ตัวใหญ่กว่าได้บีบรัดข้อมือเธอเอาไว้อย่างแรงจนเป็นรอยแดงไปทั่ว หนำซ้ำเขายังกระชากร่างของเธอให้เดินตามเขาไปอย่างรุนแรงโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เอวาถูกกระชากอยากแรงจนเจ็บร้าวทำให้เธอได้แต่ฝืนกัดกลั้นหยาดน้ำตาเอาไว้ด้วยความขมขื่น พลันเมื่อเดินเข้าไปยังสนามแข่งรถผู้คนจำนวนมากที่นั่งอยู่บนสเตเดียมรอบ ๆ ต่างก็ส่งเสียงฮือฮาดังก้องไปทั่วสนาม เสียงเพลงจังหวะหนักเปิดให้ดังขึ้นเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ผู้ชมในสนาม และเมื่อการแข่งขันในรถยนต์จะเริ่มขึ้นผู้คนต่างส่งเสียงเชียร์โห่ร้องกันดังก้องไปทั่ว รวมถึงจอมอนิเตอร์ใหญ่ฉายให้เห็นผู้เข้าแข่งขันทั้งสองที่กำลังขึ้นรถประจำที่เตรียมแข่งขัน “เอวา! เดินตามมาดี ๆ ดิวะ! อยากโดนตบอีกรึไง!” “ฮึก...ทิม...” ‘เอวา’ สาวน้อยที่มีใบหน้าหวานราวกับตุ๊กตา ผู้มีส่วนสูงหนึ่งร้อยหกสิบห้าเซนติเมตร เรือนผมสีน้ำตาลตัดกับสีผิวขาว ๆ ของเธอ เธออ่อนหวาน อ่อนโยน และเป็นคนที่หมายปองของคนใครหลาย ๆ คน “ถ้าเธอโวยวายขึ้นมาเมื่อไหร่เจ็บตัวแน่” ทิมกระซิบขู่ที่ข้างหูพร้อมกับบีบข้อมือเล็กไว้แน่น ”นั่งลง” เอวาถูกผลักให้นั่งลงบนสเตเดียมอีกฝั่งหนึ่งบริเวณที่ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านมากนัก หญิงสาวกัดปากตัวเองไว้พลางกัดกลั้นหยาดน้ำตา ในใจก็นึกกลัวและได้แต่ภาวนาขอให้ทิมแฟนหนุ่มของเธอเปลี่ยนใจกับการกระทำที่ชั่วช้าแบบนี้ “เรา....เราทำอะไรผิด ทิมทำกับเราแบบนี้ทำไม ฮึก...” เอวาเอ่ยคำถามที่อยู่ในใจออกมา ตลอดเวลาที่คบกันมาเกือบหนึ่งปีเอวามอบความรักให้ทิมมาตลอดและทิมเองก็ดูเหมือนว่ารักเธอมากเช่นกัน แต่ทำไม...ทำไมเขาถึงทำกับเธอได้ลงคอ! “ฉันไม่เคยรักเธอเลยเอวา เธอมันก็แค่ผู้หญิงจืดชืด!” เหมือนเอามีดแทงที่กลางอกอย่างจัง ตลอดที่คบกันเขาไม่เคยรักเธอเลยจริง ๆ ใช่ไหม “ฮึก....ทิม” เอวาไม่อาจกัดกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ หยาดน้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง รวมถึงเสียงสะอื้นที่ดังเล็ดลอดออกมาแม้ว่าจะพยายามฝืนมันไว้สักเพียงไหนก็ตาม แล้วเขามาคบกับเธอทำไม....ทำไมกัน “แค่ขอจูบเธอยังไม่ให้เลย จะหวงอะไรนักหนาวะ” “ฮึก ฮือออ” “น้ำหน้าอย่างเธอแค่ได้ฉันเป็นแฟนก็บุญเท่าไหร่แล้วเอวา” “เราคิดผิดจริง ๆ ที่ยอมคบกับนาย นายมันเลว เลวมาก!” สุดจะทนทำให้เอวาตอกกลับไปด้วยความเดือดดาล “มากเกินไปแล้วนะเว้ย!!” ทิมง้างมือหวังจะฟาดฝ่ามือลงที่ใบหน้าสวยทำให้เอวาหลับตาแน่นตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว แต่ทว่า... “มึงจะทำอะไร!” เสียงห้าวทุ้มน่าเกรงขามเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลังทำให้ทิมหยุดการกระทำและหันไปหาบุคคลที่สามที่เข้ามาใหม่ “อะไอ้ คิมหันต์....ฮึ เอวาน้อย นี่ไงล่ะเจ้าหนี้ของเธอ” “คะ...คิมหันต์!!” เอวาเบิกตากว้างเมื่อเห็นคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าหนี้ของทิม เขาคือ 'คิมหันต์' ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าหล่อ มีเสน่ห์เหลือล้น แต่...เขาเลว เลวมากและอันตรายมากที่สุด! เขาเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับเธอแต่อยู่คนละคณะ ชื่อเสียงของเขาโด่งดังโดยเฉพาะในหมู่สาว ๆ ที่อยากขึ้นเตียงกับเขามากที่สุด ซึ่งมันไม่แปลกเลยที่เธอจะตกใจเมื่อเห็นเขาอยู่ที่นี่ และเขาก็อยู่ในสถานะเจ้าหนี้ของเธอ! ‘คิมหันต์’ เจ้าของสนามแข่งรถแห่งนี้ชื่อเสียงอันลือนามขานไปทั่วว่าเขาทั้งโหดและเลว ใบหน้าคมจมูกโด่งเป็นสันและด้วยรูปร่างใบหน้าที่เป็นเอกลักษณ์ไม่แปลกที่สาวหลาย ๆ คนอยากที่จะเข้าหา แต่เขาค่อนข้างที่จะ ‘เลือกมาก’ ในการหาคู่นอน หากเป็นคนที่เขาไม่ถูกใจจริง ๆ เขาก็ไม่คิดจะปรายตามองเลยสักนิด “ทำอะไร” คิมหันต์หรี่ตามองร่างเล็กที่นั่งอยู่ด้วยความแปลกใจพลางพิจารณาใบหน้าหวานที่ตอนนี้หวาดหวั่นและมีคราบน้ำตาเต็มพวงแก้มทั้งสองข้าง “เปล่า” ทิมตอบหน้าตาย “กูเอาผู้หญิงมาให้มึงแล้ว ทำตามที่ตกลงกันไว้ด้วย” “จืดชืดแบบนี้เหรอวะค่าตัวเป็นแสน ๆ” “ก็มึงบอกให้เอาแฟนมาใช้หนี้กูก็เอามาแล้วนี่ไง จะเอาไรอีกวะ” “กระจอก” คิมหันต์ยกยิ้มมุมปาก มันเป็นการเย้ยหยันคนตรงหน้าอย่างไม่สนใจว่าคนตรงหน้าจะอารมณ์เดือดดาลมากแค่ไหน “ไอ้...!” “แต่ในเมื่อมึงทำตามที่กูบอกแล้ว กูก็จะทำตามข้อตกลง” “ฮึ ก็ดี” “ไปไหนก็ไป” “ฉันไปก่อนนะเอวาคนสวย” ทิมบีบคางมนของเอวาเป็นการเยาะเย้ยทำให้เอวาเบี่ยงหน้าหนีอย่างนึกรังเกียจ “อวดดีไปเถอะ” ทิมพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไปด้วยสีหน้าระรื่นทิ้งให้คิมหันต์และเอวาอยู่สองคน ความเงียบเข้าปกคลุมสายตาคมจดจ้องไปยังร่างบางด้วยความเรียบนิ่งซึ่งยากที่จะบอกความรู้สึก ส่วนเอวาเองก็รีบหลุบสายตาลงด้วยความหวาดหวั่น หมับ! “อ๊ะ จะเจ็บ...” เอวานิ่วหน้าด้วยความเจ็บเมื่อคิมหันต์คว้าหมับที่แขนของเธออย่างรุนแรงก่อนจะกระชากร่างนุ่มเข้าหาตัว ทำให้ตอนนี้ใบหน้าทั้งสองคนเบียดชิดกันจนรู้สึกได้ถึงลมหายใจ คิมหันต์กระชากเอวาให้เดินตามด้วยความเร็วจนเอวาแทบกึ่งเดินกึ่งวิ่ง แม้ว่าจะพยายามต้านแรงไว้บ้างแต่ก็ไม่เป็นผลเลยสักนิด แรงมดของเธอจะไปสู้แรงมหาศาลของเขาได้ยังไง! คิมหันต์ลากเอวาลงไปยังด้านล่างซึ่งรถของคิมหันต์จอดไว้บริเวณด้านหน้าอยู่พอดี เมื่อเดินมาถึงรถยนต์คันหรูของตัวเองก็ไม่รอช้าเปิดประตูและผลักร่างเล็กเข้าไปข้างในทันที โดยไม่สนว่าหญิงสาวจะเจ็บปวดหรือไม่ “คาดเข็มขัด” คิมหันต์เอ่ยเสียงเรียบโดยที่ใบหน้ายังมองตรงข้างหน้าทำให้เอวารีบทำตามที่เขาบอกอย่างร้อนรน “คะ...คือนะนาย...คือว่าคืมหันต์...นายฟังฉันก่อนนะ” เอวาตัดสินใจโพล่งออกไป “….” “นายคงเห็นแล้วว่าเราไม่เต็มใจ...” “….” “เราไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ นายปล่อยเราไปเถอะ” “….” คิมหันต์ยังคงนิ่งและขับรถตรงไปตามโดยที่ไม่คิดปรายตามองเธอเลยสักนิด “เราคิดว่านายน่าจะเข้าใจนะ ช่วยจอดป้ายข้างหน้าให้หน่อยได้ไหม เราจะกลับบ้าน” “….” และไม่มีทีท่าว่าเขาจะหยุด คิมหันต์ยังคงขับรถด้วยความเร็วสูงเช่นเคยแม้ว่าเอวาจะพูดสักเท่าไหร่เขาก็ยังสนใจเธอเลยสักนิด “คิมหันต์ เราบอกให้....” “หุบปาก!!” เสียงตะคอกของคิมหันต์เอ่ยขึ้นทำให้เอวาสะดุ้งถอยหนีติดประตู มือเล็กจับประตูควานหาที่เปิดอย่างร้อนรนเพราะเธอไม่สามารถอยู่กับเขาได้อีกต่อไปแล้ว “ปล่อยเรานะ จะพาเราไปไหน” “ก็แฟนเธอมันขายเธอให้ฉันแล้วไง เข้าใจยากตรงไหนวะ” เป็นบทสนทนาที่ยาวที่สุดที่เคยคุยกับเขาเลยก็ว่าได้ คิมหันต์ตะคอกใส่ด้วยความหงุดหงิดกับความโง่เง่าของเธอ “เราโดนทิมหลอก เราไม่รู้เรื่อง” “แล้วไง?” “ปล่อยเราไปเถอะนะ” เอวาเอ่ยเสียงแผ่วพยายามใจเย็นเพราะคิดว่าเขาคงจะใจอ่อนลงบ้าง “ปล่อยแน่ ถ้าเอาเสร็จ” “!!!” คิมหันต์กระชากเกียร์ก่อนจะเหยียบคันเร่งจนมิดไมล์ ใบหน้าเรียบตึงแข็งกร้าวอย่างเห็นได้ชัดทำเอาเอวารีบเกาะที่เบาะหนังขัดเงาราคาแพงไว้แน่นด้วยความหวาดกลัว เธอไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าปีศาจตนนี้จะทำร้ายเธออย่างที่พูดจริงหรือเปล่าหรือเพียงแค่ขู่เธอเพราะแค่รำคาญเธอเท่านั้น ขอภาวนาให้เป็นอย่างหลังแล้วกัน...