"You are such a crying baby... Hindi ko na tuloy alam kung dahil ba sa 'kin kaya lagi kang umiiyak ngayon. Nasaan na kaya ang Ziya noon na nakilala ko? Yung laging matapang at masungit?" biro ni Hunter nang maramdaman ang pag-iyak ko sa dibdib niya.
"Bakit hindi mo sinabi sa 'kin na kinausap ka ni Renzo at Mommy na layuan ako?"
Isinandal nito ang isang kamay sa poste kung saan ako sumandal. Inilipat naman nito ang atensyon sa kadiliman.
"Dahil hindi ko makita ang dahilan kung bakit. I understand their concern for Adriana, but my world and yours don't have to revolve around her. I want to prove to them that what we have and what Adriana and I had are completely different. Kung kinakailangan kong humarap sa buong angkan mo para patunayan ang malinis kong hangarin sa 'yo ay gagawi
