"Okay na ba? Magaan na ang pakiramdam mo?" tanong ni Hunter na pinunasan ang pisngi ko. Matamis akong ngumiti. Hindi ko gustong lagi akong malungkot kapag kasama ko si Hunter.
"Salamat ha..."
"No problem. I will always listen to you and lend you my arms when you need to rest from all the noise outside." Iginiya siya nito sa sofa at magkatabi silang umupo.
"Kumusta ang Mommy mo?"
"She's better now. Gusto na ngang mag-bake ulit eh. She missed her hobby."
"Nagpupunta na ba si Adriana sa inyo noong kayo pa?"
"Hmmm... Yes. Why?"
"Magkasundo siguro sila ng Mommy mo lalo, pareho silang magaling mag-bake eh."
"Oo. Mabait naman kasi si Adriana, hindi lang talaga kami nagkasundo sa maraming bagay."
"Tulad ng?"
"Well, she wants to control me. Pati mga kaibigan ko kinakausap
