"Bu soruyu neden sorduğuna anlam veremedim."
"Sadece... eğer senin kaderini yazan kişi ben olsaydım..." suda kıpırdanarak arkasına döndü. Onun gözlerine bakarak "...benden de nefret eder miydin?" diye sordu.
Dilara'nın kalbi her geçen saniye daha da hızlı atmaya başlamıştı. Ah, Tanrı aşkına az önce yaşadığı muhteşem orgazmdan sonra uyuklayan kadın yok olmuş, geriye hız treninin tepesinde kalmış bir insanın yaşadığı heyecan ve korkuyu aynı anda yaşayan o insan kalmıştı. İçinde büyüyen endişe cevap vermediği her saniye kalbine adeta bir ok misali saplanarak delip geçiyordu. Okun delmiş olduğu her noktada filizlenen korku bir sarmaşık misali hızla büyürken adeta bir zehir gibi tüm bedenini zehirliyordu. Bu uğursuz sessizlik onu tek bir cevaba götürüyordu.
Kesinlikle ondan nefret ederdi..
