Love Unexpected

Chapter 10

Chapter 10

Magkaharap ngayon na kumakain sa loob ng cafeteria ang dalawang magkaibigan. Pasimple rin silang nakikinig sa usapan nang isang grupo sa katabing mesa nila.

“Usap- usapan ngayon sa department natin na mayroon nang napili na Assistant Secretary si Mrs. Yson bes.” Bulong ni Sena sa kaniya.

“Bakit gusto mo ba mag-apply bes?” Mahinang tanong ni Monica sa katabi.

Umangat ang tingin nito sa kaniya. “Hindi ako. Kung hindi ikaw!” Bulalas nang kaibigan sa kaniya.

Nabulunan siya sa sinabi nang kaibigan at dali-dali inabot ang baso at uminom nang tubig. “Hindi ako interesado Sena!”

“Sayang iyon bes! Promotion na iyon para sa iyo.” Pamimilit ng kaibigan.

“Hayaan na natin iyon sa mga deserving na employee.” Tahimik ang buhay niya bilang Room attendant bakit mas gugustuhin niya pa lumagay sa komplikadong sitwasyon.

Nagpatuloy sila sa pagkain at kuwentuhan. Hindi maiwasan ni Monica na matawa sa mga kalokohan na pinagsasabi nang kaibigan. Masaya kasama si Sena dahil hindi nawawala ang tawanan kapag ito ay humirit nang kung ano-ano.

Monica unexpectedly looked at the entrance of the cafeteria. She immediately stopped laughing when she met Sir Jack’s deep stare towards her. He was headed inside the cafeteria with the Hotel Administrators and staffs.

What are they doing here in the cafeteria? Usually they are the only employees who often eat here in the cafeteria. But in the three years she had been working here ngayon lamang niya nakitang pumasok si Sir Jack sa loob ng cafeteria.

Tila naman may dumaan na anghel dahil sa tumahimik ang lahat ng empleyado na kumakain sa cafeteria at lahat ng mga paningin ay dumako sa mga bagong dating.

Narinig pa ni Monica ang impit na tili ng grupo sa kabilang lamesa. Kinikilig sa presensiya ni Sir Jack.

He was a very handsome man and oozing with a strong and dark charisma. He was the most handsome at that moment. Kahit na may mga nakapaligid dito na mangilan-ngilan na lalakeng nakasuot ng coat at hindi rin papahuli sa kagwapohan. She also noticed Sir Michael, who was with the group. He smiled at her and simply waved.

Monica bowed her head when she noticed that Sir Jack looked around the cafeteria. She was nervous and wanted to run out.

Hindi rin nakatulong sa kaniya ang pagyugyog ni Sena sa braso niya. Pasimple niya itong pinanlakihan ng mata. Ngunit ang kaibigan ay kumislap pa ang mata at malawak na ngumingiti sa mga lalakeng pumasok sa cafeteria.

“We just visited here to see if everything was fine here in the cafeteria.” Boses iyon ng isa sa mga lalake na kasama nila Sir Jack. “Mr. President also came so he could see his employees here for himself. Is everything here alright?”

Nagkaroon nang bulungan sa paligid at may mga ibang empleyado na lumapit sa mga bagong dating at nakipagusap sa mga ito. Pasimple niyang hinila si Sena patayo upang lumabas mula sa cafeteria.

Pasalamat siya na walang imik ang kaibigan at nagpahila sa kaniya palabas.

“Bes bakit tayo lumabas? Hindi pa tapos ang usapan doon. Balik tayo sa loob.” Saad nang kaibigan at balak pa siya hilahin pabalik sa loob ng cafeteria.

Umiling lang siya at dumeretso nang lakad sabay hila sa kaibigan palayo sa lugar na iyon.

“Monica I noticed something about you!” Her best friend said with narrowed eyes.

“What do you notice about me? She sighed and couldn’t look at Sena’s directly.

“May nangyari ba noong gabing sumama ka sa meeting ni Sir Jack?” Nagdududang tanong ni Sena sa kaniya.

Napaiwas siya ng tingin at napakagat labi na lang. Hindi niya alam kung ano ang isasagot dito. Hindi niya rin gusto maglihim dito dahil ito lang ang nag-iisang best friend niya.

“Monica?” Sena snapped to catch her attention.

Bumuntong hininga si Monica at iginiya ang kaibigan patungo sa locker room. Pumasok sila sa loob at doon nagpasya magkuwento si Monica. Katulad sa mga kuwento niya kanina kay Mrs. Yson ay sinabi niya lahat sa best friend ang nangyari noong gabi ng meeting.

Tulad sa inaasahan niya ay humagalpak nang tawa ang bruhang kaibigan. Pinagtatawanan siya nito. Kahit siya ay natawa na lang din.

Pagkatapos noon ay walang palya kung asarin siya nang kaibigan. Ngali-ngali niyang kurutin ito sa singit sa tuwing pinagti-tripan siya.

~~~

“Monica Azucena. Pinapatawag ka ni Mrs. Yson.” Untag sa kaniya ni Sir Denis. Ang Head Supervisor nila.

“Bakit daw po?” May problema ba sa trabaho niya?

Their Head Supervisor shrugged. “I don’t know. But she mentioned earlier about the report you made.”

Naguguluhan man ay nagpasya parin siyang puntahan si Mrs. Yson.

As she entered her office the smiling face of Mrs. Yson appeared on her. She also smiled sweetly at her.

“Maupo ka iha.” Alok nito sa kaniya. Mukhang seryoso ang pag-uusapan nilang dalawa.

“I have something want to offer you Monica.” Panimula nito. Hindi niya maiwasan kabahan sa kaseryosohan ng ginang.

“And I want you to accept it even just for me”. Mrs. Yson gently said.

Suddenly she felt as if the old woman had revealed something to her. Ngunit ngayon pa lang parang gusto niya na mawalan ng ulirat. Sa palagay niya kasi alam na niya ang tinutumbok nito.

“I want you to take my place temporarily as Mr. President’s personal secretary.” Sandali yata nabingi si Monica at hindi niya napigilan ang suminghap at mapakurap-kurap dahil sa sinabi nang matanda.

She even held her hand and begged her eyes to her.

Wala parin siyang mahagilap na salita at nakatulalang nakatingin lang sa matanda.

“But why am I Mrs. Yson? There are a few employees who are more deserving than me.” She said softly. She finally had the guts to express what’s in her within.

The old woman smiled meaningfully at her. “You are good at work Iha. Just like the report you made. I was impressed. I know I will not make a mistake in choosing you. ” She was glad that Mrs. Yson had high expectations of her. But she was a bit nervous.

“Thank you for trusting me Mrs. Yson but what if Mr. President doesn’t like my work? or worse, I might lose my job?” She asked the old woman anxiously. But she just smiled and held her hands firmly.

“Trust yourself Iha. I know you can do it Monica. You are smart, beautiful and kind. Mostly you are very thoughtful to others. ” She compliments her. Monica couldn’t help but to blush at the old lady’s praises.

“I really want to be with my family in Canada, Iha. My youngest child is about to give birth. All I want is to be with them and see my future grandson.” She was teary eyed, but there was a glint of joy in her eyes. She was obviously looking forward to be with her family again.

“Sana mapagbigyan mo ako iha. Ikaw lang ang nag-iisang tao na pinagkakatiwalaan ko tungkol sa bagay na ito. Isa pang dahilan ay hindi ako maaaring umalis na walang secretary si Sir Jack.”

She sighed and nodded to the old lady. Monica does not know what driven herself to accept the offer. Mrs. Yson hugged her tightly because of gladness.

Bago magpaalam si Monica at bumalik sa trabaho ay nagpahabol pa ang Ginang ng isang paalala na bukas na bukas din ay mag-uumpisa na siya mag-training para maging personal Secretary ni Sir Jack. Ang ginang rin mismo ang magte-train sa kaniya.