ตลอดทั้งวันหงส์หยกใช้เวลาอยู่กับการอ่านสมุดบันทึกทุกบรรทัดและอ่านมันทุกหน้า ได้พักช่วงเที่ยงที่ผู้อาวุโสเรียกให้เธอลงไปทานมื้อเที่ยงด้วยพร้อมกับตอนที่เธอเผลอหลับพักสายตาไปนิดหน่อย แต่หลังจากตื่นขึ้นมาเธอก็กลับมาอ่านมันอีกครั้ง อ่านๆ หยุดๆ รวมๆ อ่านหมดไปถึงเจ็ดเล่มที่บันทึกทุกหน้าและเต็มทุกบรรทัด แต่พอจะอ่านต่อก็ถูกเรียกให้ลงไปทานมื้อเย็นก่อน
แต่การลงไปครั้งนี้กลับไม่มีรภีร่วมโต๊ะด้วย ซึ่งเธอก็ไม่ได้ถามใครว่าเขาไปไหนหรือทำอะไร จนมื้อเย็นผ่านไปหงส์หยกก็กลับขึ้นห้องมาเปิดอีกเล่มอ่าน ซึ่งเล่มนี้เป็นเรื่องราวดูเหมือนจะเป็นเรื่องราวที่เริ่มเข้าใกล้ช่วงปัจจุบันมากขึ้น เพราะสมุดที่ถูกบันทึกไว้นั้นจะเขียนวันที่กำกับชัดเจน บางครั้งวันที่ที่เขียนและวันที่ที่เกิดเหตุก็อาจจะคลาดเคลื่อนไปสองสามวัน แต่ในสมุดจะลงรายละเอียดไว้ชัดเจน
อย่างเช่นเล่มแรกที่เธอเห็นก็จะเป็นช่วงแรกๆ ที่เธอได้เข้ามาที่นี่ในฐานะ
