“อ้าวหงส์หยก ได้ข่าวว่าถูกรถชนเป็นยังไงบ้างล่ะ” เสียงหวานของอันนาดังขึ้นเมื่อหันมาเห็นหงส์หยก
“ไม่ได้เป็นไรมากหรอก พอดีได้ยาดีน่ะ” แค่เห็นหน้าก็ไม่ชอบขี้หน้าแล้ว
ยิ่งได้อ่านบันทึกที่เธอเคยเขียนไว้ก็ยิ่งได้รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ร้ายแค่ไหน นั่นจึงคิดจะไม่สนใจแล้วเดินผ่านไป แต่สุดท้ายก็ยังหันมาเห็นและแสร้งทักทายเธอจนได้
“ขอโทษนะที่ไม่ได้มาเยี่ยมเธอเลย” น้ำเสียงและสีหน้ารู้สึกผิดดังขึ้นมา
“เราสนิทกันจนต้องมาเยี่ยมเลยเหรอ” แล้วหงส์หยกก็ถามออกไปด้วยสีหน้าใสซื่อดูไม่มีพิษมีภัยและไม่ได้หาเรื่องอันนาเลย
“จะบอกว่าไม่สนิทก็ไม่ได้หรอก ยังไงเราก็คนรู้จักกัน ฉันเองก็มาที่นี่บ่อยๆ ยังไงก็คนคุ้นเคยกันไม่ใช่เหรอ” อันนาพูดด้วยรอยยิ้มและยังคงใบหน้าของหญิงสาวผู้ใจกว้างอยู่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
“อ๋อ ฉันก็ลืมไปว่าเธอเป็นเพื่อนเล่นกับพี่ภีมาตั้งแต่เด็กเพื่อนพี่ภี ก็ถือเป็นเพื่อนฉันเหมือนกัน” หงส์หยกที่ตั้งใจจะ
