"Ngayon pala ang kasal nila?" tanong ni Henry Walter na siyang nasa driver's position at minamaneho itong kotse.
Mula sa pagkakatulala sa bintana ay dahan-dahan ko siyang sinipat ng tingin. Narito naman ako sa backseat at tahimik na nakaupo, pinag-iisipan ko kung tama nga ba itong gagawin ko.
Ngayon ang alis ko patungo sa Germany. Tuluyan na akong sumama at pumayag kay Henry dahil totoo na pagod na ako. Gusto ko munang magpakalayo-layo. Gusto ko munang magpahinga, kahit sandali lang.
Gusto ko na unahin muna ang sarili ko dahil sobrang pagmamahal ko sa isang tao, hindi namamalayan na napapabayaan ko na pala ang sarili ko. Nakalimutan ko mismong alagaan at protektahan ang sarili ko.
Nabulag ako sa pagmamahal, ni kaunti ay walang natira sa akin. Kaya ngayon na naubos na lahat-lahat sa aki
