JUSTICE OVER LOVE

CHAPTER 3

CHAPTER 3

THIRD PERSON'S POINT OF VIEW

"Now shoot," utos nang aking ama sa kaniyang mga tauhan saka pinagbabaril ang isang sasakyan. Nang matapos na nilang paulanan nang bala ang sasakyan at siniguradong patay na nila ang mga ito. "Now, son. Do your job, barilin mo sa may bandang gas. Ng sasakyan para sumabog ito," sunod na utos sa akin nang aking ama. Wala akong magawa kung hindi sumunod na lamang at pinaulanan ko iyon nang bala. Agad-agad naman na nila pinaandar ang sasakyan upang hindi kami abutan nang pagsabog. Bumalik nanaman tuloy sa akin ang aking mga aalaala nong ako'y bata.

FLASBACK

Apat na letra isang salita, mga tunog na bumubulabog sa buong kapaligaran. Marami kang makikitang mga batang dose anyos pataas. May mga hawak na baril, at bumabaril sa target point nila.

Marami ang bihasa na bumaril. Marami din ang takot na takot at nanginginig dahil may hawak silang baril. Isang malakas na hampas ng arnes sa kanilang mga binti. Sapagkat ayaw nilang bumaril, tanging iyak lamang ang kanilang ginagawa. Sapagkat takot na takot sila at nanginginig animo'y hindi alam ang gagawin.

Kasalukuyan akong nanonood ng kanilang ginagawa. Naging saksi ako sa karumaldumal na mga nangyayari. Naging mulat ako sa ganitong pamumuhay. Habang patuloy akong nanonood, isang lalaki ang nasa tabi ko.

"Son, watch. You should learn everything. Every single move," sambit ng aking ama

"Masusunod po, tay." tanging sambit tugon ko. Nakisama ako sa mga iba pang nag eensayo na mga bata. Mahahalata mo ang galing ko sa pamamaril at pag asinta ng target.

END OF FLASHBACK

Habang papalayo kami sa pinangyarihan nang krimen na iyon. Walang alinlangan ko lang kinalimutan ang nangyari na animo'y walang ganon na nangyari. Parte na ito ng buhay ko at nang aking magiging buhay.

AMELIA RIVERA' POINT OF VIEW

"Mom, dad." malakas na sigaw ko. Wala akong magawa nanginginig ako sa takot. Nanigas ako sa kinakaupuan ko ng umalis na sila saka lang ako lumabas nang sasakyang

Nanghihina kong binagtas ang papunta sa kinaroroonan nang sinasakyan nang aking mga magulang. Patuloy pa rin ang pagapoy nang kanilang kotse.

"Maam," paghawak sa akin sa braso ng aking P.B.G (Personal Body Guard). Pilit akong nagpupumiglas ngunit, sadyang talagang mahigpit ang hawak niya sa aking braso.

"Tumawag kayo ng tulong," sigaw ko, wala ako sa sarili at ang atensyon ko ay sa nakatuon lamang sa kotse na kasalukuyang nasusunog na. "M-om, D-aaaad." mautal-utal kong sambit tanging pag-iyak na lamang ang aking nagagawa. Patuloy pa rin ang pag-agos nang aking mga luha.

Masakit mapanood na sa mismong harap ko patayin ang aking mga magulang. Wala man lang akong kaalam-alam na mawawala na sila. Sana man lang niyakap ko sila ng napaka-higpit kanina. Hindi ko na nakayanan, nawalan na ako ng malay at lahat ay nagdilim na.

************************************

Pagmulat kong muli ng aking mga mata. Puting kisame ang tumambad sa aking mga mata. Inikot ko ang aking paningin puro puti. Ang aking nakikita sa apat na sulok. Nang matauhan na ako, na realize ko nasa ospital ako.

"Mommy, daddy." hinang-hina kong sambit. Maya-maya pa ay may pumasok ng ang doctor. Kasama ang secretary nang aking mga magulang.

"Sa ngayon ay ayos na siya kailangan na lamang niya ng pahinga. At maya maya pwede mo na siya idischarge. Paki-bayaran nalang ang bills niya. And after 30 minutes to 1 hours pwede na siyang lumabas dito sa hospital," mahabang pagpapaliwanag nang doctor

"Salamat po doc," tugon nang sekretarya ng aking mga magulang

"Maiwan ko na kayo," wika niya, saka muling lumabas sa aking silid.

"Sila mommy and daddy, nasaan?" iyon agad ang bungad kong tanong sa kaniya.

"Ipahinga mo muna iyan lady, Amelia."

"Nasaan po sila?" muling kong tanong

"Kung talagang gusto mo malaman sige, ang iyong ama at ina ay nagkaroon nang 15th degree burn. Nasunog buong katawan nila at hindi na sila makilala pa," pagpapaliwanag ng sekretarya. Naramdaman ko ang mainit na likido. Na umaagos sa aking pisngin. Pilit ko itong pinipigilan ngunit patuloy pa rin ang pag-agos nito. "Pull yourself together in this situation. You need to be brave and strong. Nandito ako para alalayan ka. At maging second parent mo don't worry," pagpapalakas niya ng aking loob

"Opo," tanging naisagot ko, saka pinunasan ang mga luhang dumadaloy. Sa aking mga pisngi na nagmula sa aking mga mata.

"Magpahinga ka muna dyan, aasikasuhin ko na ang bills mo" nakangiting sambit niya, saka nilisan ang kwarto.

************************************

THIRD PERSON'S POINT OF VIEW

Kasalukuyan kaming nagcelebrate rito, upang sa isang tagumpay na matagal nang na plano. Ngunit kailangan nga ba mag-saya dahil may napatay kami? Hindi ko nga alam ang rason at dahilan.

Malalakas na sigawan ang maririnig. Sapagkat marami sa kasamahan namin ay kasalukuyan nang lasing.

"Anak, bakit hindi ka sumama sa amin?" pag-aaya ng aking ama, saka pumunta sa direksyon ko habang hawak hawak ang baso ng alak. Mula sa malayo amoy na amoy ko, ang amoy nang alak. Mahahalata ko rin sa kaniyang galaw na siya ay naka inom at lasing na.

"Maaga pa po ang susunod namin na training bukas. Kaya hindi ako maaaring maglasing," pagtangi ko sa alok nang aking ama.

"Sige magpahinga ka na kailangan mo pa malaman. Ang mga iba mo pang dapat malaman sa pakikipaglaban," sambit ng aking ama, ngumiti na lamang ako, at dumeretsyo na sa akin silid.

Agad kong inihiga ang aking katawan sa aking napaka lambot na higaan. Niyakap ang aking unan, saka ko ipinikit ang aking mga mata.

Ngunit patuloy pa rin akong binabalik balikan nang mga pangyayari kanina. Ngunit isinawalang bahala ko nalang iyon. At pinagpatuloy ko ang aking pagtulog.

Mga ingay, putok nang baril ang gumising sa akin. Sanay na ako sa ganitong tinig, mga iyak . Mga bawat paglatay sa kanila upang maging malakas na tauhan.

Mga bakas nang masasakit at hindi ka tanggap-tanggap na buhay. Ang mga latay nila ang magiging silbing alaala para sa emyernong buhay na ito.

Tinignan ko ang orasan sa aking dingding alas syete palang nang umaga. Ngunit ito na ang agad na bumungad sa kanila. Sanayan nalang sa ganitong buhay. Kapag nasanay ka na, ma-eenjoy mo na rin.

************************************

"Zed and Dark come here," tawag ng isa sa mga nagtratraining. Everyone here dont know the real identity of each other. May kaniya kanya kaming mga code name na itatawag sa amin "Fight,"

He started to attack me when his going to punch, i suddenly move. So his fist coun'ld not touch my handsome face. I run through the wall para makahanap nang chempo and then jump but my other feet touch other side of the wall and then i bounce through the wall to kick his ass. Then i win through my plan, he is now totally knockdown and sleeping.

"Great Dark, time flies so fast mabilis ka matuto you are improving mabilis mo siyang napatumba. Si Zed ay rank 3 sa pinaka magaling sa inyong sampo na magkakasama," pagpapapuri niya sa akin ngunit ngumisi lamang ako at tinignan ko siya sa mata. Agad naman siyang biglang kinalibutan at napayoko na lamang.

At paulit ulit lang ang nangyari pinagharap harap lang naman niya kami. Upang sukatin ang aming lakas at galing. Kung paano kami lumakas habang dumaan ang mga araw, kailangan ito para maobserbahan kami.

"Tapos na, maaari na kayong pumunta muna sa inyong silid. May susunod pa tayo mamaya," iyon lamang ang kaniyang sinabi at lumisan na. Kapag matagal ka na dito pwede ka na magpahinga. Ngunit kung bago ka wala kang karapatan.

Nang nilasan ko ang silid na iyon ramdam kong may mga taong sumusunod sa akin. Ramdam ko na ang mga yapak ng mga taong inis at galit sa akin. Ramdam ko na ang kanilang galit na presensya.

"HUWAG. NA. KAYONG. MAGTAGO. NA. PARANG. DUWAG.," matidiin ngunit kalmado kong sambit. Nagtatago lamang sila sa mga madidilim na sulok nang aming pasilyong aming binabagtas.

Agad agad ko naramdaman ang paglapit pa nila, ng tatlong tao. Kung hindi ako nagkakamali tatlo sila, rinig na rinig ko bawat yapak at hininga nila. Hindi ko man pa sila nakikita at nakatalikod ako mula sa kanila alam ko na agad kung ilan sila at ang gagawin nila.

Agad niya ako hinatak paharap sa kaniya. He grab my shirt and then punched me. I just let him be until it came to three punches, i feel a liquor coming out from my lips. When he is gonna punch me again.

I stop it from holding his fist, and then i turn and raise my right leg. And its target point is in his head, the sound of the impact of it is too loud. His head is starting to bleed becuase of the damage i cause him when i side kick his head that hit through the wall that have been a loud sound and impact.

And i still continue, i grab his shirt and then punch him five more times. Then, i hit his head through the wall and his lips starting to have a red liquid, it's blood. His head is also bleeding, i also gave him a two black eye. You cannot even recognized his face.

"That is for ruining my gorgeous pretty handsome face," i said to him, while him, he is now laying in the ground and been unconscious. Iyong mga kasama niya ay nanginginig na sa takot.

Ngumisi lang ako, tumakbo lang ang mga siga niyang kasama. Kanina na ngayon ay takot na takot na. Iniwan lamang siya ng mga kasama niya, ganon din ang ginawa ko. At nagsimula na muling babayin ang mahabang pasilyo na ito. Sinayang niya lang ang oras ko, walang kwenta