Victoria’s POV
Hindi pa rin ako agad nakatulog nang gabing iyon.
Tahimik ang kwarto, pero ang isip ko ay parang hindi marunong huminto. Paulit-ulit kong iniisip ang mga nangyari ang mga matang nakatingin, ang reporter na muntik nang magpasimula ng eskandalo, at higit sa lahat… ang tingin ni Nadia.
Hindi iyon simpleng pagbati.
Parang may alam siya na hindi namin alam.
Sa tabi ko, mahimbing ang tulog ni Theo. Nakahiga siya nang bahagyang nakatagilid sa akin, isang kamay ang nakapatong sa unan sa pagitan namin.
Sa ganitong mga sandali ko siya napagmamasdan nang mabuti.
Kapag wala ang matigas niyang ekspresyon. Kapag wala ang mga taong humihingi ng desisyon mula sa kanya. Kapag wala ang bigat ng mundo sa balikat niya.
Mukha lang siyang simple ng tao.
Isang lalaking pagod.
Isang lalak
