Hindi ko namalayan kung gaano katagal akong nakatayo sa may pintuan ng silid, nakatitig sa kawalan habang pinipilit isaayos ang mga iniisip ko.
Sa labas, patuloy ang maagang sikat ng araw. Maliwanag ang paligid, tila walang bahid ng problema ang mundo. Ngunit sa loob ng dibdib ko, may unos na hindi ko mapatahimik.
Maya-maya pa’y narinig ko ang mahinang katok sa pinto.
“Ma’am? ” tinig ni Aling Fely.
“Pasok po,” sagot ko, saka umupo sa gilid ng kama.
Dahan-dahan siyang pumasok, may dalang tray ng almusal. “Pinahanda po ito ni Sir Theo. Sabi niya kailangan niyo raw pong kumain sa tamang oras.”
Napatingin ako sa tray. May prutas, tinapay, at isang baso ng gatas. Simpleng almusal, ngunit tila may kasamang mensahe.
Hindi ko alam kung maiinis ba ako o matatawa.
“Salamat po,” maikli kong t
