Hindi ako agad nakapagsalita.
“Pinsan mo? ” ulit ko, tila tinitimbang ang salitang iyon sa isip ko.
Tumango si Theo, mabigat ang ekspresyon. “Anak siya ng kapatid ng ama ko. Matagal na siyang bahagi ng negosyo. At matagal na rin siyang sanay na nasusunod ang gusto niya.”
“Kasama ba roon ang personal mong buhay? ” Hindi ko napigilang itanong.
Bahagya siyang napatingin sa akin. May kung anong kumislap sa mga mata niya, inis ba iyon, o pagod?
“Hindi,” maikli niyang sagot. “At hindi ko siya kailanman binigyan ng karapatang makialam.”
Ngunit malinaw sa tono niya na hindi ganoon kasimple ang lahat.
“Sinabi niyang mag-ingat ako,” mahinahon kong sabi. “Ano ang ibig niyang sabihin? ”
Sandaling natahimik si Theo. Parang may mga salitang gustong kumawala sa labi niya ngunit pinipigilan.
“Hin
