HSBW#43
AGAD na tumulo ang mga luha ni Aloha nang makarating sila sa kung saan ang puntod ni Xavier.
"I'm sorry, I am so sorry..." hindi na niya napigilang napahagulgol. Agad din naman niyang nararamdaman ang kamay ni Nathalie sa kanyang likod para pakalmahin siya.
Matagal din siya bago kumalma at huminto sa pag-iyak. Panay rin ang pagsambit niya ng sorry. She was so sorry na hindi na niya matutupad ang pangako niya kay Xavier.
"Maiintindihan ka ni Xavier, Cassie." ani ni Nathalie. Magkatabi na silang nakaupo sa harap ng puntod ni Xavier.
Nabuntonghininga siya at tumingala. Kulay kahel na ang langit kaya alam niyang hapon na. Sana nga maiintindihan siya ni Xavier. Kung hindi lang sa bata na nasa sinapupunan niya ay siguro matagal na siyang sumuko sa buhay dahil sa mga problemang ayaw
