The Black Cards

This is a work of fiction. Names, characters, business, places, events, and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual person, living or Dead, or actual events is purely coincidental. It may contain spelling and grammar lapses because I'm still new in writing , HAHA pawala Lang Ng boredom.. Thank you for reading and enjoy! Nagising akong puro puti Ang aking unang Nakita," baka nasa hospital ako" Sabi ko sa sarili pero Ang tanong Sino Ang nagdala sakin dito, sa tanong na Yun ay muli Kung binalikan Ang nangyari sa araw na iyon Ang pagkamatay ni mommy na Nakita Mismo Ng mga mata ko, Ang pag pasabog nila sa boung Bahay, Ang pagbalik ni kambal para tulongan ako pero huli na dahil nabagsakan ako ng nasusunog na pinto sa likod Ng Bahay nung aalis na Sana ako , Ang pag tutulak ko SA kanya na umalis at hanapin Ang ama namin para humingi Ng tulong at makuha Ang hustisya sa pagkamatay ni mommy.siguro sila kambal at ama Ang nagdala sakin dito, Tama baka sila nga, nawala lahat Ng Bagay na iniisip ko Kani kanina Lang Ng may nagbukas sa pintuan Ng aking silid dito sa hospital at sa isiping sila kambal Yun ay pinilit Kung bumangon kahit masakit Ang katawan ko, nang makaupo ay agad kung tinignan Ang mga tanong pumasok pero agad ding napatigil Ng ma-mapansin ako sa sarili, na Hindi ko man Lang napansin pagkamulat na pagkamulat ko kanina, Ang kaliwa kung mata! Wala akong makita, tanging itim lamang Ang nakikita ko, dahan dahan Kung inangat Ang aking kaliwang kamay para hawaka ang mata ko Saka ko lang napagtanto na nakabalut pa Ito Ng puti, sa isiping baka bilang na Ang isang mata ko ay agad akong paluha, pero kinalma Rin Ang sarili dahil nag iinit Ang kaliwang mata ko, di ko Alam panung nawala sakin ung mata ko gayung wala akong maalala na nasugata--- oo nga pala may pakong bumaon dito nung sinubukan Kung iligtas Ang sarili, gumapang ako hangang sa makaabot sa kalsada bago nawalan Ng Malay doon siguro ako nakita ni kamb-- , " Ija maayos naba Ang pakiramdam mo?" Naputol ako SA aking pag babalik tanaw sa. Pangyayari Ng may dalawang matanda akong Nakita sa harap ko , mukhang mag Asawa sila, "Ija to Earth" Sabi Ng matandang babae sabay kaway sa kanyang kamay, di ko man Lang namalayan na nakatitig na pala ako SA kanila Ng Hindi namamalayan , eh Kasi namn halatang matanda na sila pero mukhang anlalakas parin at energetic pa, "Ayos na Po ako"sagot ko SA tanong Ng Lolo sakin "Mabuti naman Kung ganun, Nakita ka Kasi namin sa daan nung kami ay pauwi na Ng aking Asawa na sugatan at naliligo sa sariling dugo kaya dinala ka namin sa Bahay namin " Kwento ni Lola sa akin, Kung Ganon Ang inaakala hospital kanina ay Bahay nila at Ang akalang Sina kambal Ang nakapulot sakin ay Hindi pala, pero kahit ganun paman ay nag papasalamat ako SA kanila. " Maraming salamat Po Lola, lolo "pag papasamalat ko SA kanila Kung Hindi siguro dahil SA kanila ay wala na ako ngayun dito. "Walang ano man apo, but if you don't mind pwede ko bang malaman Kung ano Ang nangyari sau?" Tanong ni Lolo na Hindi ko pa handang sagutin, ayaw ko pang may ibang makaalam baka kaawaan Lang nila ako at ayaw ko nun, pansin namn nila na Hindi pa ako handa Hindi na siya nag tanong pa, "I understand that your not ready yet, pero nandito Lang kami ija"Sabi ni Lolo "Salamat Po" "Nako! Walang ano man , sige maiwan ka na muna namin , mag pahinga ka na Dyan at pupuntahan Kitap pag mag hahapunan na" Sabi ni Lola "Lola ilang Oras Napo akong tulog?"tanong ko dito "Nako Hindi Lang Oras ija! Kundi taon, limang taon kanang nakahimlay dyan" Sabi nito bago tuluyang lumabas Ng silid habang ako at tila napako dito na Hindi makagalaw , limang taon limang taon akong walang Malay, tinignan ko Naman Ang sarili at too nga dahil Hindi na lasing liit Ng limang taking gulang na Bata Ang katawan ko. Kung ganoong limang taon na Ang nakalipas ano na Ang ginagawa ni kambal ngaun? Kumusta na kaya siya? ligtas kaya siya? Kasama niya kaya si ama? Masaya na kaya siya? Kinalimutan naba niya ako? Bakit Hindi nila ako hinanap ni ama? Kahit Isa sa mga tanong na pumapasok sa isipan ko ay di ko Rin magawang sagutin. Limang taon na Ang nakalipas,limang taon nang patay si Ina, limang taon akong nahiwalay sa kamabal ko, limang taon akong nagpahinga, at limang taon narin Mula nung nangyari un pero Hindi ko parin nakalimutan in at in ay kailan may di ko malilimutan, pati narin Ang mga palatandaan na Nakita ko SA mga tanong umatake samin, itim man Ang sout nilang lahat hindi ibig sabihin non na balot boung katawan nila , mukha Lang Ang balot na balot SA kanila dahil Kita ko Mismo sa mga mata ko Ang magkakapareha nilang tattoo at singsing, na SA tingin ko ay nahahati sa groupo dahil merong tigre at lion pero iisa Lang Ang singsing Yun ay may desinyong Korona at dalawang ahas na siyang pumaikot sa daliri nila, kaya madali ko lang silang makikilala pag nakaharap ako Ng isa, pinapangakonko sa sarili ko na hahanapin ko sila at ako Mismo Ang papatay sa kanila pero bago yun ay sasanayin ko muna Ang sarili para may panlaban ako sa kanila pag dating Ng araw Ng aming paghaharap , sisiguraduhin Kung luluhod sila, iiyak Ng dugo habang nag mamakaawa na patayin ko nalang sila, ipaparamdam ko Ang sakit na naramdaman ko habang naktingin sa aking Ina na binawian Ng buhay sa harap ko. umayos na ako Ng higa Ng makaramdam Ng pagod at Ng sakit sa ulo sa dami Ng mga Bagay Bagay na iniisip ko kanina, Maya Maya Lang Ang pag balot Ng itim nalang Ang siyang aking huling nasilayan gamit Lang Ang aking nagiisa nalang mata.