chapter 47

1086 Words

“Baby, bakit tahimik ka? Naiinip ka na ba? “ “Actually, kailangan ko na talaga umuwi dahil may trabaho pa ako bukas ng umaga.“ “Okay, sige, ihahatid na kita,” pigil na wika ko sa kanya. “Hindi na kailangan, Declan. May trabaho ka din at ayoko abalahin kapa. Kaya ko naman na umuwi mag-isa.“ “Pero baby, gusto ko makasiguro na ok ka pag uwi mo kaya sana naman ay hayaan mo ako ihatid ka para makampante ako.“ “Declan, may kotse ako kaya ko magmaneho kaya wala ka dapat ipag-alala sakin, ok?” pagkokombinsi ko pa dito. “Ahhh… ok sige kung hindi kita magagawa pigilan ay sige pinapayagan na kita umuwi pero siguraduhin mo na tatawag ka or mag-text pag nakauwi ka na sa inyo.“ “Wag kang mag alala gagawin ko iyan ok, kaya don't worry.“ Nakangiting wika ko dito at saka ko dinampian ng halik ang l

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD