Nagising na lang ako sa mahinang pagtapik sa aking balikat at ang mahinang boses ng isang lalaki para gisingin ako.
“Madam, narito na tayo sa bahay ninyo.“
Dahan-dahan minulat ko ang aking mata kahit ramdam ko ang matinding pagbigat ng aking ulo.
Dahil sa sobrang kalasingan, pero nanlalabo man ang aking paningin, ay malinaw pa rin sa aking mga mata kung sino ang taong nasa aking harapan.
“Madam, narito na po tayo sa mansion ninyo,” seryosong wika nito.
Kinusot-kusot ko ang aking mata at saka ko hinayaan nang muling magliwanag ang aking paningin.
“Salamat, nasan na ang kaibigan ko na si Chloe? “
“Wala na po siya, madam. Inihatid po namin siya sa bahay niya bago namin kayo iuwi.“
“Ganoon ba? Maaraming salamat sa paghatid ninyo sa akin.“
“Walang anuman, madam. Ginaagawa lang naman n
