“Conrad..” may pag-babanta ang tinig ni Julia habang nangungusap sa mga mata ni Conrad na tila bang isang tigreng hindi niya mapipigilang dakmain siya nang di oras. Maya-maya nama’y nakita niya ang pag-lambot ng kaninang matigas na ekspresyon nito, kaya’t nawala ng bahagya ang kaba niya. Huminga siya ng malalim bago muling mag-salita. “Ano ba talagang gusto mo?”
“YOU.” prangkang sagot ng binata. His eyes are locked sa dalaga, waiting for her reaction. At tulad ng kanyang inaasahan, tila wala sa mukha ng dalaga ang paniniwala sa sinabi niya. Well, he can’t blame her for not believing in him. Kasalanan naman kasi niya, for deceiving her many times noon, pero matagal na rin niyang pinag-sisihan iyon. Akma sanang sasagot si Julia ngunit lumapit ang waiter para kunin ang order nila kaya’t pare
