14.Bölüm “Eski Acılar - Önyargı”
Buse Şahinbey…
# Aylar geçti, yıllar geçti ama acısı geçmedi… Ölüm dedikleri şey, aslında bir daha yüzlerini göremeyeceğimiz insanların anılarıyla yaşamak zorunda olduğumuz bir ayrılık süreci… #
Azad’la birlikte Sudenaz’ın yanına geldik. İkimiz için de değerli bir insandı, kötü gününde destek olmak istedim. Sudenaz’ın baba evine girdim. İçeriye adım attığımda onunla göz göze geldik. Beni görünce daha çok ağladı. Sıkıca sarıldım.
"Sen nasıl dayandın Buse? İkisini birden kaybettin. Sen nasıl dayandın, aynı anda iki tane ölüm acısına?" diye hem ağladı hem teselli ister gibi konuştu benimle…
Ama cevap veremedim, sadece ağladım. En hafif tabiriyle, vücudumdaki bütün kemiklerin kırılıp sızladığını hissetmiştim, mezarlıkta ilk ziyaret ettiğim gün. O yoğun ba
