Keyifli Okumalar...
“Asude... Kuzey... o benim biyolojik oğlum değil.”
Bir an sessizlik oldu. Söylediklerini anlamaya çalışırken nefesim kesildi. Gözlerim hızla açıldı, onu anlamadığımı sanmıştım. Kalbim durdu sanki. Sesim boğuk ve çatlamış bir şekilde çıkabildi sadece. "Ne dedin?"
“Biyolojik oğlum değil...” diye tekrarladı, sesi neredeyse fısıltı gibiydi. Sanki her kelimeyi söylerken bir parçasını kaybediyordu. Ellerimden kayıp gidecekmiş gibi bakıyordu bana, ama ben hala elini tutuyordum. Söylemek istediği başka bir şey vardı. Bunu hissediyordum. Onu kendimle beraber koltuğa çektim. Kendisini yönlendirmeme izin verdi. Koltuğa oturduk. Yanına oturmak istedim ama o beni kucağına çekti. Şimdi yüz yüzeydik.
Cihan’ın elleri belime dolanırken içimde tarifsiz bir yakınlık hissettim. Sanki
