Keyifli Okumalar...
Kapının önünde, kelimeler zihnimde yankılanıyor, anlamlarını kavramakta zorlanıyordum. Hala donmuş bir halde, gözlerim küçük çocuğa kilitlenmişti. Beni baştan aşağı süzen Sevtap yarım ağız gülümseme ile
"Sanırım Cihan size karısı olduğunuz halde bizden bahsetmemiş." dedi.
Sesi, aramızda soğuk bir rüzgar estiriyordu ama benim dikkatimin çoğu küçük çocuğa yönelmişti. Annesi gibi mavi gözlüydü, parlak ve masum bakışları kalbime dolup taşan bir acıyla birleşiyordu. Gözlerim çocuğun masum yüzüne takıldıkça, sanki boğazımda bir yumru büyüyordu. İçimde ağlama isteği giderek güçleniyordu, ne kadar bastırmaya çalışsam da gözyaşları sınırda dolanıyordu.
Neden? Neden tam da her şey yoluna girmiş, ben nihayet mutlu olduğumu hissettiğim bir anda bunları yaşamak zorundaydım? C
