One Night Stand with the CEO

KABANATA 2

Kabanata 2

---

TYRONE

NAPAPIKIT AKO sa silaw ng liwanag na galing sa bintana ng aking condo. Agad kong dinampot ang isang unan at inis na tinakpan ang aking mukha.

I groan in annoyance. Damn! I even forgot to close my windows!

Tinanggal ko ang unan sa aking mukha at hinagis ito sa katapat na sofa.

Bumangon ako at napasapo agad sa ulo dahil sa hangover na naramdaman ko.

Damn. fvck those liquors!

Argh! Ba't ba ako sumama sa mga gago kong kaibigan.

Napainom tuloy ako. Lakas kasing magdrama ni Zephyr! Broken Hearted ang gago. Tsk!

Sumandal ako sa headboard ng kama. Inabot ko ang Advil at tubig sa bedside table at saka ininom 'yon.

Napalingon ako sa orasan. It's nine in the morning. I stand up and headed my way in my bathroom to take a quick and cold shower. Ilamg minuto ang itinagal ko sa loob bago lumabas.

I wore my usual attire. White longsleeve polo, A black suit, Black slacks and a pair of black shoes. Then my Silver Rolex watch. I comb my hair up, using my hand and put a wax on it.

When I'm done, I look at my wrist watch only to find out, that it was ten fvcking am!

Damn! I need to come in my office now! A lot of paper works are waiting for me.

Dali-dali akong lumapit sa coffee table ko, at kinuha ang susi ng kotse. Agad akong lumabas ng pad.

Pagkababa ko nang basement. Agad akong pumasok sa kotse at pinaharurot 'yon.

***

Mangilan-ngilan ang bumabati sa 'kin pagkapasok ko palang sa loob. 'Yung iba nagbubulungan, animo'y kinikilig kapag tumitingin sa 'kin. Hindi ko nalang ito pinansin at dirediretsong naglakad.

Sa totoo lang, Hindi ako namamansin sa hindi ko kakilala. And I don't want a person, who was going to do anything just to caught my attention.

An Attention seeker indeed!

“Sungit naman ni Sir! Hindi man lang napansin ang beauty ko,”

Napahinto ako sa paglalakad ng marinig ko ang sinabi ng isang babae. Lumingon ako tinuro ito. Sumalubong sa 'kin ang isang babaeng makapal ang make-up sa mukha. Tch.

Definitely not my type.

“YOU!” sigaw ko dito.

Biglang nanlaki ang mga mata nito nang tinuro ko siya. Umawang ang bibig nito at tinuro din ang sarili.

“A-ako p-po, S-sir?” namumutlang tanong nito.

Napasinghap naman ang ibang empleyado dito sa sunod kong sinabi.

“Yes! You are, b***h. Get out of my company. You're fired!”

Matapos kong sabihin 'yon ay tumalikod na ako at sumakay na sa elevator. I don't need an employee like her.

I pay them bigtime but, gano'n lang ang isusukli nila sa 'kin?

Wala akong pakialam kung ano-anu ang sasabihin nila. After all, I can still fire them. I own this company, and no one should mess with me. With the C.E.O

My company. My rules.

---

I massage my temple in rythmn as my head throbbe in pain due to my hangover and this fvcking paper reports!

Kasalanan talaga 'to ni Zephyr.

Napailing ako at napabuga ng hininga. Napatula ako saglit sa kawalan habang nilalaro ang ballpen na hawak.

Isang scenario ang pumasok ulit sa isipan ko. Napasandal ako sa aking kinauupuan at napapikit ng mariin.

Fvck! Why am I always think that again? I should forget that, but how? Para na yata 'yong sirang plaka na paulit-ulit na umaandar sa isip ko.

I should be mad. But, why am I looking for her? Fvck! This is insane!

Mabilis kong ipinilig akong ulo at pilit na binura 'yon. Napahilot ako sa aking sintido at napabuga ng hininga.

Mabilis na dumako ang paningin ko sa pintuan ng sunod-sunod na may kumatok.

Napaayos ako sa pagkakaupo at tamad na sumagot. “Come in...”

Agad na bumukas ang pinto at sumalubong ang isa sa mga empleyado ko sa HR.

“Sorry to disturb you, Sir. May mag aaply po bilang secretary niyo,” Mrs. Gusman said. She's one of my trusted employee here.

Napaisip ako sa sinani niya. Baka, isang tanga at malandi na naman ang mag-aaply ngayon.

Ang ayoko pa naman sa lahat ay 'yong malalandi at mga tatanga-tanga. Tsk.

“Let her in,” Pinal kong sagot habang nakahawak sa ibabag labi ko.

Maybe, this one will be the last? I hope this time it's gonna be a fine woman.

Narinig ko ang pagsarado ng pinto. Kaya napabalik ako sa aging ginagawa kanina. Magpirma ng papeles, basahin ang stocks and shares ng company, na siyang kinakapagod ko. Kaya kailangan ko nang sekretarya na disedido sa trabaho at hindi puro pagpapacute lang ang alam.

Tinatamad din kasi ako minsan. Pero, hindi naman ako nalulugi. And I have to run some errands of my other dark business that's why.

Narinig ko ang pagpihit ng seradura. At ang pagbukas ng pinto. Hindi ko ito pinansin at nagpatuloy lang sa aking ginagawa.

Narinig ko ang pagtikhim nito. “G-Godmorning po S-Sir… I'm applying for the secretary's positon,”

I stunned. Damn. That voice!

Nabitawan ko ang hawak kong ballpen at napaangat ng tingin.

Bigla akong nanlalamig sa aking kinauupuan kasabay noon ang pagsidhi ng sari-saring emosyon na nakatago sa akin sa mahigit limang taon ang nakalipas.

Tiningnan ko ang ekspresyon niya. Nanlalaki ang mata nito na para bang nakakita ng multo habang namumutla.

I can see it through her face, how shock she is! Like what I've feel rightnow. Pero, agad na nawala 'yon nang pumasok ang isang ideya sa 'king isipan.

Umangat ang sulok ng aking labi habang mariing nakatitig sa kanya. Nakaawang ang mga labi niya habang nakatingin pa rin sa 'kin.

How I love her reaction rightnow!

Napangiti ako bigla sa aking naisip. Hindi ko na kailangan isipin ang senaryong 'yon gabi-gabi dahil nandito na ngayon sa harap ko ang babaeng gumulo sa pagkatao ko.

“You're hired…” matigas kong bigkas na nakapagpalaglag ng panga niya.

She's more beautiful now.  A very fine woman. Her features really change. She's smokin hot with her black off shoulder dress. Emphasizing her shoulder blades.

Biglang uminit ang pakiramdam ko. Naramdaman kong tumayo ang alaga ko sa isiping yun.

Shit! This is trouble. Yeah.

I look at her again. Shock, was written all over her innocent face.

What's that reaction, Baby? You were that suprise to see me? Hmm.

Then, you should. because your goin' to pay for leaving me dumb that night.

-----

NATHALIA

Mahigit limang taon na ang lumipas. Pero, may lamat pa rin sa pagkatao. May mga tanong pa ring naiwan sa isip ko na hindi pa kailanman masasagot. Mahirap magising sa bawat araw na parang may kulang sa 'yo.

Hindi ako galit sa mama at papa ko, medyo nagtampo lang ako, pero naiintindihan ko naman sila. After all, I'm still thankful, dahil sila ang kumupkop sa 'kin.

Hindi man ako ang tunay nilang anak, pero ipinaramdam nila sa akin na hindi ako iba para sa kanila. Na kadugo nila ako, at hindi naiiba sa kanila.

Nagpabalik-balik din ako sa bahay at nakita ang isa maliit na kahon na may lamang kwintas. May nakaukit na tatlong letra sa pendant ngunit hindi ko alam ang ibig sabihin niyon. Baka galing ito sa mga magulang ko, kaya ginamit ko nalang.

Suot-suot ko ito palagi. Hindi ko talaga ito kaylan man hinubad, maging sa pagligo. At dahil baka mawala ito.

Napaunat ako sa aking mga bisig saka tumayo sa higaan. Napahikab ako habang papasok sa banyo.abilis akong naligo kahit malamig ang tumibig ngayong umaga.

Maaga akong gagayak ngayon. Maghahanap nanaman ako ng trabaho, dahil nabankrupt ulit 'yung kasalukuyan kong trabaho.

Kaya heto, maghahanap ulit ako ng trabaho. Lahat yata ng napasukan kong trabaho, nabankrupt.

Bat' ba ang malas ko? Wala naman akong balat sa pwet ah!

Agad akong nagbihis ng itim na dress at pinaresan 'yon ng sandals. Nag-ayos ako ng kunti para maging presentable akong tignan. Pagkatapos ay binibit ko ang isang envelope na laman ang papeles ko at bumaba sa kusina.

Napabuga ako hininga nang walang matinong pagkain ang nakaimbak. Tanging cup noodles nalang ang natira kaya nilagyan ko naang 'yon ng mainit na tubig at saka kinain. Kapag talaga nakahanap ako ng trabaho, pupunuin ko ng stock ang maliit na ref ko.

Inubos ko ang pagkain pagkatapos ay umalis na. Kailangan kong agahan, dahil baka wala akong mahanap ngayon. At uuwi akong luhaan.

Agad akong napapara sa jeep at sumakay.

-----

Walang buhay akong naglalakad habang nanlulumo ang mukha. Tatlong oras na ang lumipas. Wala pa akong nahanap na trabaho. Puro kasi off limits.

Lahat ng natatanungan ko puro off limits or di kaya walang hiring. Nagmumukha na akong tanga kakalakad dito sa tabing daan. Dagdagan pa ang medyong mainit na panahon.

Napahinto ako ng may mahagip ang mga mata ko. Tumigil ako sa isang ang napakataas na gusali, may nakapaskil kasing sulat sa labas.

'HIRING FOR SECRETARY'

Agad akong lumapit at tinanong ang isang guwardiya sa may b****a ng building.

“Ah-- Excuse me, Kuya? May hiring po dito?” tanong ko kay manong guard.

Malamang Nat, meron. Nakalagay nga eh. Nagtanong ka pa!

“Opo Miss. Naghahanap po sila ng bagong secretary. Mag-aaply po kayo?” tanong nito.

“Ah, Opo Kuya! Saan po magpapasa ng resume?” Agarang tanong ko.

Sa wakas may bakante na rin. At bilang isang secretary pa! Swerte ko naman. Pero sana matanggap ako lord...

“Pasok ka muna. Doon sa may H.R department. Hanapin mo si Mrs. Gusman. Pero Miss, paalala lang, pang singkwenta kana sa mag-aaply. Masyado kasing pili 'yong may ari ng kumpanya.” paalala pa nito.

W-what? Grabe naman pala ang boss dito. Pero bahala na. Kasi..

Ika nga nila 'Grab the opportunity' kaya.. Go lang.

“Hehehe... Maraming salamat po manong guard,” naiilang na tumawa ako sa kanya. Bahala na kung ano mangyari.

Pumasok na ako sa loob. Nalula agad ako sa ganda, unang palapag pa lamang ito. Mula sa muwebles at ang malaking cafeteria sa dulo ng lobby.

Dahil sa lawak ng lugar. Hindi ko alam kung saan ang HR. Buti nalamang ay may dumaan na janitor kaya nagtanong na ako.

Matapos ituro nito ay natagpuan ko ito sa kabilang pasilyo ng unang palapag.

Nasa kanyang mesa na rin si Mrs. Gusman ng maabutan ko, kaya ipinasa ko ang resume dito. Binasa muna nito ang resume ko at napatango-tango ito.

Mukhang na approbahan. Yes! Pero, paano kaya sa boss nila. Naiimagine ko tuloy ang itsura ng boss nila. Baka Mataba at matanda ito. Tapos kulubot ang balat ng mukha at may balbas. Eww.

Natakot tuloy ako sa naimagine ko.

“Tara sa itaas Miss, para sa interview ng Boss,”  Mrs. Guzman said.

Kahit kinakabahan. Sumunod ako dito. Lord, kayo na po bahala sa akin. Hindi ko din alam, ba't ako kinakabahan ng ganito. Ramdam ko din ang pangangatal ng aking labi.

Agad kaming pumasok sa nakabukas na elevator at pinindot nito ang 28th floor. Pagkasara ay agad akong napapikit at napabuga ng hiniga. Napatingin ako sa aking repleksyon at inayos ang nagusot na damit.

Agad kaming lumabas pagbukas ng pintuan. Nakasunod lang ako sa kanya papunta sa dulong bahagi ng lobby. May tatlong pinto ang nasa palapag at hindi ko alam kung ano-ano ang mga 'yon.

Napahinto kami sa isang itim na pinto. Kumatok muna si Mrs. Guzman bago pumasok. Naiwan ako sa labas at napasandal sa malamig na cemento. Mahina akong napadasal.

Maya-maya ay lumabas ito at pinapasok ako. Huminga ako ng malalim bago pumasok sa loob.

Pagkapasok ko bumungad sa akin ang napakalaking opisina. Ang kulay nito ay black na pinagsama ang puti. May mga paintings rin na nakasabit sa loob. May maliit rin na pantry sa gilid ng isang pinto. At ang mas nakadagdag sa ganda nito ay 'yong malaking Glass window na kita ang buong siyudad.

Makalaglag panga ang ganda nitong opisina. Modern with a touch of spanish style 'yung office. Kaya maaliwalas pagmasadan. At saka, mas malaki pa yata 'to sa apartment na tinutuluyan ko.

Napadako naman ang tingin ko sa lalaking nakaupo at seryosong nagbabasa. Nakayuko ito, kaya hindi ko makita ang kabuuan ng itsura niya. At isa pa, nakatayo ako sampung hakbang mula sa kanyang mesa.

Napaayos ako ng tayo at tumikhim.

“G-Godmorning po S-Sir… I'm applying for the secretary's positon,” napalunok ako dahil sa kaba.

Napaangat ito bigla at ganoon na lamang ang gulat ko.

Hindi siya matanda. Hindi rin siya mataba at kulubot ang balat. Lalong-lalong HINDI siya pangit.

Napatanga ako saglit. Lumapat sa'kin ang malalamig nitong asul na mga mata.

Sa dinami-daming tao sa mundo ba't sita pa? Kung kailan limot ko na pangyayari 'yon.

Hindi naman ako pwedeng mag back out dahil kailangan ko din ng pera panggastos sa araw-araw. At wala na akong maaaplayan kaya no CHOICE ako kundi sa companyang ito, ang bagsak ko.

Kung alam ko lang sana na siya pala ang boss dito. Hindi na sana ako mag aaply. 'Choosy ampeg.'

“You're hired…” Aniya habang prenteng nakaupo sa upuan. Pinagsiklop din nito ang kanyang mga kamay sa ibabaw ng mesa.

Napatingin ako sa mukha nito. Nababakas ang kaseryosohan dito. Pero, hindi nakaligtas sa'kin ang pag-angat ng sulok ng labi nito.

'Damn that mischievous grin of him!'

“H-ha? Eh.. Ang bilis naman po, S-sir?” kandautal-utal kong tanong.

Ramdam ko din ang pagdiin ng bigkas ko sa huli kong sinabi. Hindi ko lang talaga malimutan yung nangyari noon. Bwesit siya.

Naiinis ako sa pagmumukha niya.

Nagdilim ang mukha nito. “I know how much you want a job. Kaya wag ka ng magreklamo baka magbago pa isip ko,” Seryoso at may diin sa bawat salita nito.

Napaka bossy naman nito? Nagtanong lang naman, may mali ba? Nakakapanghinala lang kasi.

“So, Ano nga pangalan mo?” Pagtatanong nito. Hindi niya ba tiningnan ang resume ko? Bakit kaya. Ay! bahala na basta ang importante may tumanggap na sa 'kin.

“Nathalia Mendes but you can call me bab---este, Nat for short,” muntik na akong madulas no'n, ah!

Gusto kong kutusan ang aking sarili dahil sa kalokohan ko. Umiiral na naman sa 'kin ang pagbibiro.

“Ms. Mendes you can start tomorrow and don't you dare to come late, kung ayaw mong maparusahan ng labag sa kalooban mo,” pagbabanta niya at saka tumayo sa kinauupuan.

Linagpasan ako nito habamg direretsong naglakad patungo sa pinto dala-dala ang laptop niya.

Talaga iiwan niya ako rito?

Napalingon ako sa gawi niya at tinitigan ang makisig nitong likuran. Napatigil ito sa akmang paglabas at saka humarap sa direksyon ko.

“Lock the door before you leave. And by the way I'm Tyrone Villega, your boss and the CEO,” pormal nitong pahayag at tuluyan ng lumabas ng kanyang opisina.

Napailing ako sa sinabi niya. As if naman hindi ko alam. Eh? Nakalagay naman 'yon sa mesa niya.

Tanga lang?

----