CHAPTER 17

1243 Words

Rumir's POV After six years . . . Mula sa swivel chair na kinauupuan ko, nakatanaw ako sa matataas at malalaking gusali na nakatayo rito sa Makati. Kung pagmamasdan ay napakasarap tingnan dahil nasa fiftieth floor ang naging office ko dito sa Montano Corp. Sinasabi ng mga kaklase ko na napakaswerte ko dahil isa akong Montano at may posisyon ako kaagad dito pagkatapos ko magkolehiyo. If they thinking that I’m that lucky, pwes that is a big mistake. Big, big mistake. Napakamalas ko dahil may dugo akong Montano, mga walang kwentang pamilya ang napuntahan at kinagisnan ko. "What the f*ck are you doing Rumir! Utang na loob naman! Wala ka na ba talagang awa sa amin ng mommy mo! Halos anim na taon ka ng ganiyan! Kailan ka ba magbabago? Kailan ka ba mag-ma-mature at matututo!" sigaw ng isang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD