Will you ever be mine?

Chapter 12

Nakahiga na ako sa kama ngunit hindi na ako ulit dinalaw pa ng antok ko. Ipinatong ko ang braso ko sa noo ko at ipinikit ang mga mata ko.

Sinubukan kong padahilanan ang paglabas ni Dave sa kwarto ni Jeff kanina. However, it was futile. Deep inside, I already knew why.

Marami akong kilala na miyembro ng LGBT community at hindi na bago sakin ang mga ganitong pangyayari. In my opinion, there was nothing wrong with it. I’ve seen Jeff flirting with girls before, but I didn’t know he could also go for men.

 Well anyway, it doesn’t matter to me what his preferences are.

Tumagilid ako ng higa at pinilit ang sarili ko na matulog.

Hindi ko na iniisip pa ang nangyari kanina pero tuluyan na talagang nawala ang antok ko. Bumangon ako at binunot ko ang cellphone ko sa bulsa ng pantalon ko. Kapagkuwan ay binuksan ko ang isang MOBA game app. Maglalaro na lang ako hanggang sa makatulog ako.

Umayos ako ng pwesto bago ko isinaksak ang earphones sa tenga ko at nagumpisang maglaro.

A few hours later…

Rather than helping me sleep, gaming had instead kept me awake. Hindi ko namalayan ang takbo ng oras habang naglalaro ako. Nakita ko na lang na nagliwanag na sa labas ng bintana ng kwarto ko.

Kanina ko pa sinasabing last game na lang, pero hindi ko na matandaan kung pang-ilang last game ko na ito.

Pinatay ko na ang cellphone ko at hinila ang mga earphones mula sa tenga ko.

I rubbed my eyes and temples. Staring at my phone for hours made my eyes hurt and gave me a headache.

Dumapa ako sa kama at akmang matutulog na nang may marinig akong sunud-sunod na katok sa labas. I opened my eyes and blinked a couple of times in confusion.

The face of Dave suddenly popped into my mind.

Did he forget something?

I slowly got out of the bed and dragged my feet in front. I was about to open the door when I suddenly heard the sound of the door in the other room opening.

Nanatili akong nakatayo sa tapat ng nakapinid na pintuan ko.

He’s awake.

Biglang bumalik sa alaala ko ang tagpo kaninang umaga pagkarating ko.

I hesitated for a bit, before eventually turning the knob clockwise and stepping out of my room.

"What are you doing here?"

Jeff's cold voice suddenly stopped me in my tracks.

Sigurado akong hindi ako ang sinasabihan nito dahil hindi pa ako nito nakikita. Nasa may pasilyo pa lang ako ng mga kwarto. I don’t know who dropped by, but Jeff seemed to be hostile towards the unexpected visitor.

"Hey! Did I allow you to come in?!"

Narinig ko ulit na sabi ni Jeff. Mabilis akong napasandal sa pader dahil baka makita ako ng mga ito.

Why am I hiding? Nalilitong tanong ko sa isip ko.

I tiptoed quietly to the end of the hallway to peek behind the wall.

Ngunit likod lang ng bisita ang nakita ko. Nakasuot ito ng business suit at halata sa tindig nito na may sinasabi ito.

Bigla ay nakita kong hinagis ng bisita na isang brown envelope sa sahig.

Jeff bent down and picked up the envelope. He quietly opened it and took out a couple of pictures.

"Are you having me trailed?" Tanong ni Jeff. Bakas ang galit sa tono nito.

Itinapon ni Jeff lahat ng hawak niya pabalik sa sahig. At dahil yari sa tiles ang sahig nitongunit namin ay hindi sinasadyang dumausdos ang ilang mga litrato sa gawi ko.

Litrato iyon ni Jeff na may kasamang iba’t ibang lalaki. At bukod roon ay may isa ring pamilyar na litrato. It was taken during the time I met Jeff at the parking lot of Zapheon Nightclub.

"Nakikipagbasag-ulo ka sa kung saan-saan. Tapos ngayon, hindi mo pa rin tinitigilan yang pagpatol mo sa kahit sinong lalaki! Kailan ka ba titino?! If you've matured even a bit I wouldn't have done this."

I was stunned when I heard the voice of the man that just spoke. It was deep and domineering.

Jeff laughed sarcastically. "Hindi ako parte ng pamilya ninyo kaya wala kang karapatang gawin ‘yan."

"Hanggang ngayon sinasabi mo pa din ‘yan Jeffrey? Hindi ka ba nagsasawa? Hindi ka na bata."

Nagtagis ang mga bagang ni Jeff.

"Dad still wants you back. Matalino ka at ayaw niyang masayang ang katalinuhan mo sa ibang bagay dahil lang gusto mong suwayin siya." The man continued.

"Does Mrs. Teofilo know that you are here?" Jeff asked with a mocking voice.

Teofilo?

Hindi agad nakatugon ang kausap ni Jeff. Kapagkuwan ay narinig kong bumuntong-hininga ang lalaki. "Mom has changed, Jeffrey..." Malumanay nitong saad. But Jeff only laughed sardonically.

The man took a deep breath and said, "Dumaan ako dito sandali para balaan ka. Stop playing around. This is a crucial time for Dad."

Pagkatapos ay bigla nitong inilibot ang tingin nito sa paligid. Kaagad akong dumikit s pader dahil baka makita ako nito.

"And why the heck are you staying in this kind of place? The Teofilos are a member of the Country Club. You can stay there anytime you want." Narinig kong sabi ng lalaki. Dahan-dahan ko ulit sinilip ang mga ito.

Nakita kong tumingin ang lalaki sa relo nito. "I have to go back. The summit is starting soon. Baka hinahanap na ako ni Dad. Again. Please behave Jeffrey." Anito.

My eyes widened in surprise as I connected each piece of the puzzle.

Summit? Teofilo? Senator Jerry Teofilo?

Tinignan kong maigi ang bisita ni Jeff. Eksakto namang bahagyang tumagilid ito. Kaya sa wakas ay nakita ko ang side profile ng kausap ni Jeffrey.

I knew it.

It was Governor Jerry Teofilo Jr.

Both Father and Son duo were very famous politicians. But what was shocking was Jeffrey is actually Senator Teofilo's son. Sa mata kasi ng publiko ay iisa lang ang anak ni Senator Teofilo.

Lumabas na si Governor Teofilo ng unit pero si Jeff ay nanatili pa ring nakatayo sa pwesto nito.

"s**t!" Jeff cursed.

Sa loob ng ilang sandali ay hindi ko alam kung lalabas ba ako o hindi sa pinagtataguan ko. In the end, I've decided to reveal myself. I felt guilty for eavesdropping.

After revealing myself, Jeff looked at me in shock. Kapagkuwan ay lumingon ito sa pintuan na linabasan ng kapatid nito.

"You're back." Anito.

I laughed awkwardly. Napakamot ako sa batok ko sabay tango.

"I'm sorry, I didn't mean to eavesdrop."

I just got really curious. Sa pagkakaalam ko ay Jeffrey Yan ang pangalan nito at hindi Jeffrey Teofilo.

Sino ka ba talaga Jeffrey Yan?

And here I thought he was already mysterious enough, but he kept on proving me wrong every time.

Jeff sighed. "It's fine." Naglakad ito patungo sa direksyon ko at pagkatapos ay isa-isa nitong pinulot ang mga litrato na nagkalat sa sahig.

Ibinalik ni Jeff ang mga litrato sa envelope saka nito itinapon ang hawak nito sa may trashbin.

"Let's grab a bite." Yaya nito.