NAKATULALA si Aika sa kanyang kwarto habang nakahilata sa kama. Nakatitig lang siya sa kisame ng kwarto nya. Ewan niya ba kung bakit si Mikael ang iniisip niya ngayon. His face, his lips, his on fleeked eyebrows na bagay na bagay sa hugis ng mukha niya, the way he talks. It’s just so admirable. She never admired anyone like this kahit na si Trayvon pa iyan. Speaking of that man, hindi ito nagpaparamdam sa kanya.
Matawagan nga. Aniya sa isipan. She dialed Tray’s number to ask him out for coffee. Hindi siya pwedeng magmukmok ngayong weekend. Ang totoo ay umaga pa sana sila dadalaw sa hospital sa daddy niya pero late na siyang nagising kaya ang mommy niya na lang ang nauna doon.
“Hello,Tray?” she said on the other line.
“Oh, napatawag ka, Aiks? Something wrong?”
“No. But I want to drink
