Kolumdan tuttu. Melih Deniz bana dokundu. Ne saçma şey! İyi ki, çabuk bıraktı da konuşmaya başlayabildim. Bu kez de değişik güzel koku doldu burnuma. İki saat boyunca görme duyumu kullanmayınca diğer duyu organlarım kendini aştı hassaslıkta.
Alt tarafı bir kahve içecektik. Ne vardı ki bunda? Üstelik kahve severdim ben. Her koşulda da içebilirdim. Siparişleri verince gelene kadar sessizlik hüküm sürdü. Konuşmamı, cevap vermemi istemişti değil mi sonuçta? Nerede kalmıştık ki? Molalar iyi gelmiyordu bana. Terim soğuyordu haliyle, tekrardan moda girmek için körüklemek gerekiyordu. Arka koltuktaki adam olmasaydı mola da almazdım ya neyse!
Nasılsa az sonra beni sinir edecek bir şeyler bulurdu. O zaman ihtiyacım olan olimpiyat ateşi de yakılmış, ben de mahşerin dört atlısından biri gibi d
