Aziz bir de oğlunun olmasının sevinciyle neredeyse yirmi dört saat çalışacak kadar istekli. Onu tek düşündüren İclal idi. Doğumun üzerinden neredeyse bir ay geçmişti ama, kadın nedense eski, canlı haline dönemiyor. Üzerindeki güçsüzlüğü bir türlü yenemiyor. İki küçük çocuğa bakmak da epey zor bir iş. Lakin kadın şikayetçi değil, hep bir gün bu halinden kurtulacağını düşünüyor. Bir yandan kızına ve oğluna bakıyor öte yandan ev işleri ve Aziz. Özellikle de kocası işten eve döndüğünde olan gelen gücüyle mutlu ve sağlıklı görünmeye çabalıyor ona. Aziz, gün geçtikçe iyiye giden işlere kendini kaptırmış durumda. İclal'i ayakta gördüğü her an onun artık eskisi gibi olduğuna inanıyor. Oysa, bilmediği öyle çok şey vardı ki...
İclal artık sabahları erken uyanamıyor. Aziz, bunun be
