KABANATA 31

1343 Words

Walang pagsidlan ng tuwa si Rosette nang makita ang anak na buhay. Mahimbing at payapa itong natutulog. Gusto niyang akayin ito ngunit hindi pa puwede. "Matapang siya." Wika ni Elthon sa kanyang likuran at hinalikan ang buhok niya. Nakaramdam ng kaunting kilig si Rosette paano'y kanina pa ito halik ng halik. "Parang mana saiyo." Nakangiting hinarap niya ito. Mabilis namang nakahawak si Elthon sa magkabilang bewang niya. "Nope, mana siya saiyo...nagsisisi ako nang hindi kita hinanap noon. Sana'y hindi ako pumayag sa planong kasalan." Malungkot na wika ng lalaki. Agad siyang nakaramdam ng lungkot para rito. Hindi gusto nito ang lahat na nangyari. Naging mabuti lang anak si Elthon to the point na pati kaligayahan niya ay ipinagkatiwala na nito sa Mommy at Daddy niya. "Huwag kang magsali

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD