Kaan gözlerini benden çekmezken Ozan'ın keskin bakışları ikimizin arasında gidip geldi.
"Misafirin olduğunu fark etmemiştim." dedi Kaan hala üzerindeki şaşkınlığı atamamış gibiydi. Bana bakarken kaşları çatıldı. Sonra Ozan'a döndü.
"Mimarlıktan bir stajyerle bir CEO'nun ne gibi bir işi olabilir ki?" dedi.
Bu kez kaşlarını çatma sırası Ozandaydı.
"Siz tanışıyor musunuz?" diye sordu ancak sorunun muhatabı Kaan değildi. Sanki onu bilerek umursamıyor gibiydi. Soruyu bana sormuştu.
Hafifçe başımı salladım.
"Buraya gelmeden önce asansörde denk geldik." dedim. Hala asansörde bana o kadar kibar davranan insanla şimdi Ozan'a karşı nefretle davranan bu insanın aynı kişi olduğuna inanamıyordum. Üstelik aynı kişi şu an benim ona yalan söylediğimi biliyordu. Ozan'ın yanına gizli saklı geldiğimi.
