Telefonu kapattım. Alpay ’ın nikah hazırlıklarına başladığını söylediği anda, her şey içimde bir düğüm gibi büyümeye başladı. Göğsümde bir ağırlık hissettim. Ağzımdan dökülen kelimeler istemsizce yükseldi:
“Gelinlik istemiyorum.”
Alpay, ilk başta bu sözlerime kulak asmamış gibi görünse de, birkaç saniye sonra söylediklerimin ciddiyetini fark edip gözlerime dikti bakışlarını.
“Saçmalama.” dedi, sesi sabırsızdı.
Ama ben kararımı çoktan vermiştim. “Alpay, gelinlik istemiyorum.” dedim bir kez daha, bu sefer daha kararlı bir tonda.
“Sen kafayı mı yedin?” dediğinde içimde biriken her şey patladı. Kendimi tutamadım ve sinirle kahkaha atmaya başladım.
“Ben kafayı yedim
Tadını çok da beğendim.
Kafamda lezzetliymiş,
Sen de yemek ister misin?”
Şarkı söyler gibi saçmalıyordum, ama bu saçmalı
