Abandoned Promises (Filipino) (Hiatus)

Chapter 18

T H I R D P E R S O N

She found her dogs sleeping peacefully on her bed kaya naman naisipan niya itong kuhanan ng pictures at i-post sa i********:. Hinanap niya ang kaniyang cellphone sa bedside table only to found out 5 texts from an unknown number and was sent arooun 8:40 in the morning.

Wala siyang maisip na pinag bigyan ng numero kaya naman nagtatakang binuksan niyang binasa ang message. 

From: +6393386****** 

Good morning.

Are you up?

How are you?

Sorry, this is Luther Preston’s friend.

You remember?

Hindi malaman ni Aubrey kung sasagutin ba niya ang text ni Luther. They are not even close. Well, not yet but maybe they will in the near future. She’s not sure about it.

Hindi muna siya naligo. Bagkus ay dumapa siya sa kaniyang kama at nagisip kung ano ang pwede niyang i-reply sa lalaki.

To: +6393386****** 

How’d you get my number?

Are you really Luther? 

Hindi na siya umaasang magrereply pa ang lalaki sa kaniya dahil ilang oras na ang nakakalipas bago pa niya nabasa ang message nito sa kaniya. So she stands up, put her phone on the side table, and walk her way to her bathroom… almost. Pero narinig niyang na beep ang kaniyang phone. 

It was a message from the same number.

From: +6393386****** 

Yeah, it’s me. Actually I just stole your number from your brother’s phone last night.

To: +6393386******

Well I need proof.

From: +6393386******

Hmm. Your brother didn’t allow you to drink any alcoholic beverage last night.

To: +6393386******

So you are him.

I am sorry for my late reply ngayon ko lang kasi nahawakan ang phone ko.

From: Luther 

I assume you are not a morning person.

To: Luther

Yeah you’re right. Ang sarap kasi talagang matulog.

From: Luther

Kamusta na nga pala si Preston. Is he awake already?

To: Luther

Oo, kaso mukhang wala sa sarili.

From: Luther

Siguro dahil ‘yon sa babaeng nakasayaw niya kagabi.

To: Luther

Maybe, hanggang sa pagtulog bukambibig niya e.

Tatlong beses kumatok si Preston sa pinto ni Aubrey para tingnan kung nakaaayos na ba ang kapatid. Kalimitan na mas nauuna pa ito sa kanya mag-ayos kapag ganitong may ipinapadeliver sa kanila. But to his surprise nakita niya itong nakadapa sa kama habang tutok sa cellphone.

Kumuha ito ng throw pillow mula sa one seater chair ng kapatid at inihagis kay Aubrey. “Aray!”

“Well… well… well. Akala ko ba ‘we’ll leaving exactly 2 o’clock’…” he said mimicking her sister. “1:45 na bakit hanggang ngayon hindi ka pa din nakaayos?”

Bakas sa mukha ni Aubrey ang gulat ng makita ang kapatid kaya dali daling siyang tumayo at pumasok sa cr para mag-ayos. Hindi na niya namalayan ang oras habang nakikipag-usap siya kay Luther. 

Out of curiosity kinuha ni Preston ang cellphone ni Aubrey para sana alamin kung ano ang pinagkakaabalahan nito doon but to his dismay ay may password ito.

Habang naliligo ay hindi napigilan ni Aubrey na isipin si Luther. Tulad nalang kung bakit naisipan ng lalaking kunin ang number niya sa kapatid at kausapin siya. She thought that he likes her pero mukhang malabo naman.

Madami-dami na din silang napag-usapan. She already knew na may pagka-chismosa pala ang lalaki pero hindi pa rin siya sanay sa mga chika nito sa kaniya. Tulad nalang ng sabihin nitong kilala niya ang babaeng ginigilingan ng kapatid kagabi at kung ano ano pa. kung hindi nga lang talaga siya binato ni Preston ay hindi matitigil ang kanilang pag-uusap.

NASA SASAKYAN sila ngayon ni Preston at katatapos lang nilang ideliver ang mga cupcakes. Napansin ni Preston ang malimit na pagtingin ni Aubrey sa cellphone which is weird dahil sa pagkakaalam niya ay hindi naman social person ang kapatid.

“Who are you waiting?” tanong niya dito.

“What?” takang tanong ni Aubrey.

“Kanina ka pa kasing tingin ng tingin diyan sa cellphone mo so I assume na may hinihintay ka.” Preston plaster a malicious while looking at her sister.

“No… no one… I mean wala naman.” 

“Are you sure?”

“Y-yes.” Hindi magawang tumingin ni Aubrey kay Preston. Actually she’s been waiting for Luther to message her again pero hanggang ngayon ay wala parin.

She should not get her hopes up because maybe this is a one-time thing at wala lang magawa si Luther kaya siya naisipang siyang i-text nito. But that’s what she thought. Because the ‘one-time’ thing became two then three hanggang sa hindi na niya namalayan na lagi na niya itong nakakausap.

They have been hanging out for quite some time now kasama si Vance o ang iba pang kaibigan ni Preston. Nang malaman nga ni Preston na nagkakausap sila ni Luther ay mas lalo itong nagging protective sa kaniya. Hindi nga siya hinahayaan nito na magkasama sila ng silang dalawa lang. 

Sinabi sa kaniya ni Preston na huwag magpapadala sa mabubulaklak na salita ni Luther o kaya naman ay pumayag ligawan nito dahil may pagkaplayboy raw ito. Hindi na bago sa kaniya ang bagay na iyon may mga balitang kaliwaan ang nagiging girlfriends ni Luther, kahit sa kanilam department ay meron. Saka mukha naman walang balak si Luther na ligawan siya dahil kaibigan lang ang tingin nito sa kaniya.

Huwebes ng gabi pagkatapos ng training ni Aubrey ay dumiretso siya sa library para sa darating nilang practical exam. Thankfully ala-sais pa lang ng gabi kaya may dalawang oras pa siya para mag-aral. Kahit pagod ay kailangan pa rin niyang mag-aral dahil hindi siya exempted sa mga exams. Buti na nga lang at pinayagan siya ng school na maging varsity. 

Kalimitan kasi sa mga nursing students na katulad niya ay hindi pinapayagang sumali sa ganong activities dahil sa hectic schedule nila. Buti nalang din at after school hours ang training nila. Proper time management lang talaga ang kailangan. 

Her phone vibrates and found 2 messages from her mother, 1 from Luther and 1 from an unknown number.

From: Mama

Kumain ka na ba?

Anong oras ka uuwi?

To: Mama

Malelate ako ng uwi ma. Mag-fast food na lang po ako mamaya. 

From: Mama 

Okay. Magpasundo ka nalang kay Preston kung uuwi ka na.

To: Mama

Oki. Bye bye. Love you.

Hindi pa sana niya papansinin ang message ng Luther pero muli itong nagpadala ng message sa kaniya.

From: Luther

Are you busy?

Nakauwi ka na ba?

She and Luther often know each other’s whereabouts. Nasanay na sila dahil sa madalas nilang pag-uusap sa phone.

To: Luther

I’m at the library magrereview ako para sa exam namin.

Aubrey started walking to look for the books she need to make a reviewer. May mga libro siya sa bahay pero siguradong pakapasok niya sa kwarto niya ay hihilata na siya at matutulog. Kaya naman tuwing may quiz at exam ay sa library siya nag-aaral.

From: Luther

Kumain ka na ba?

To: Luther

Not yet. Siguro pagkatapos ko nalang magreview.

After that, Luther did not reply to her anymore so she assumed that he’s already busy doing some stuffs. Sa pagkakatanda niya ay nabanggit sa kaniya ng lalaki na magkakaroon din ang mga ito exam kaya baka nagrereview na din ito o baka naman ay nagwowork-out sa gym.

Huli niyang tiningnan ang text sa kaniya ng isang unknown number. Well, sino naman kaya ang isang ‘to. She asked herself. 

From: +6394850******

Hi, Aubrey. 

This is Vance are you busy?

Shock was written on her face when she read Vance message. Hindi niya kasi akalain na magte-text ito sa kaniya. Sa tuwing kasama niya kasi ito ay tahimik lang itong nakiinig sa mga kalokohan ng kaibigan at hindi rin niya ito masyadong nakakausap. 

To: +6394850******

Hey. I need proof first.

From: +6394850******

We just hanged out yesterday at the school cafeteria. Naubos mo pa ng yung kalahati ng manok.

She chuckled a bit when she read his message. Totoo ang sinabi nito dahil sobrang gutom siya kahapon.

To: +6394850******

You are Vance haha.

I’m sorry pero hindi pa kita ma-e-entertain ngayon. Magrereview kasi ako.

From: +6394850******

No, it’s okay.

Kumain ka na ba?

To: +6394850******

Hindi pa, siguro mamaya naman after ko mag review.

Talk to you later. Bye 

Vance didn’t reply to her anymore so she busied herself taking notes and reading books for her exam. Hindi na niya namalayan ang oras. She’s starting to feel tired physically at nagugutom na din siya. She checked her phone at 7:01 pa lang pala. Isang oras pa lang sing nag-aaral pero inaantok na siya. 

Biglang may nagbaba ng isang malaking paper bag sa kaniyang harapan at sakto namang tunog ng kaniyang tiyan. Nagtaas siya ng tingin at nakita si Vance na nakatitig sa kaniya.

“Hey.” bati sa kaniya ng lalaki.

“Uhm… hi.” Nginitian niya ito. “anong ginagawa mo dito?” tanong niya. 

Umupo si Vance sa kaharap niyang silya at inilabas ang laman ng paper bag. “I brought you food. Sorry kung natagalan hindi ko kasi alam kung ano ang gusto mo.”

Inilabas nito ang topper ware na naglalaman ng roasted chicken, buttered shrimp, dalawang coke mismo at eating utensils. Taka niyang tiningnan si Vance. “Bawal magdala ng pagkain sa library. How did you— “ 

“Tulog yung librarian kaya hindi niya ako nakita…” Putol nito sa kaniyang sasabihin. “saka gabi na hindi ka pa kumakain. Mahirap mag-review ng gutom.”

Tatangghian na sana niya ang alok ni Vance pero bigla nalang tumunog ng malakas ang kaniyang tiyan. “Well, let’s eat.”

Itinabi ni Aubrey ag kaniyang mga gamit habang si Vance naman ay naglagay ng kanin, roasted chicken at buttered shrimp sa isang paper plate at ibinigay sa kaniya. Pagkatapos ay iniabot ang bote ng coke. They eat peacefully and quietly. Hindi na isya nagtaka pa dahil sa pagkakaalam niya ay malimit lang talaga ang lalaking magsalita.

Hindi siya gaanong naiilang na kasalo ito dahil hindi naman siya malisyosang tao. Pagkatapos kumain ay niligpit ni Aubrey ang pinagkainan nila at ipinagpatuloy ang pag-aaral. Hindi na niya napansin ang matiin na pag-titig sa kaniya ni Vance.

“Here.” Inabot sa kaniya ni Vance ang isang chewing gum. “Sabi kasi nila na nakakatulong ang chewing gum sa concentration habang nag-aaral.” He said.

Vance is right. Some study says that chewing increase heart rate, blood pressure, and cerebral flow. So it wakes up your brain and allows you to focus more. Kaya tinanggap na niya ito. 

“Thanks.” Habang ngumunguya hindi mapigilan ni Aubrey na tumingin kay Vance. He’s reading a book about accounting and business management na sa tingin niya ay hindi niya maiintidihan. Dahils sa word na ‘accounting’ palang ay naliliyo na siya.

Hinayaan na lang niya ang lalaki sa pagbabasa nito pero hindi niya mapigilang pagmasdan ang mukha nito. Vance has soft features like a baby medyo bilugan ang mukha nito at malaman pero hindi umabot sa puntong magkakadouble chin ang lalaki. 

He’s handsome he thought. Hindi na maipagkaila ‘yon dahil buong barkada naman ng mga ito ay gwapo at walang patapon. Kung ipapakilala niya ata ang mga ito sa kaniyang mga kaibigan baka magtitili ang mga bruha sa kilig.

Gosh what were you thinking mag-aral ka na lang. suway niya sa sarili.

Natigil siya sap ag-susulat ng biglang magsalita ang lalaki. “It’s getting late. I think kailangan mo ng umuwi at kanina pang pabalik-balik dito yung librarian.”

Napatingin niya sa kaniyang cellphone at 8:09 na pala ng gabi. Patay na naman siya kay Preston nito. “Yeah… I think so too.”

“Susunduin ka ba ni Preston? Ihahatid na lang kita” 

“Hinde e saka ‘wag nalang Vance nakakahiya naman magga-grab nalang ako pauwi.” Inayos at inilagay na niya ang kaniyang gamit sa kaniyang bag.

“No, I insist gabi na saka mag-isa ka lang. delikado pa kasi babae ka.” Kinuha ni Vance mula kay Aubrey ang bag nito at siya na ang nagdala. 

While Aubrey didn’t argue with Vance driving her home since may punto naman ito na delikado na nga. Saka mas may tiwala pa siya kay Vance kesa sa kung sino mang grab driver na masasakyan niya.