Chapter 8
1371 Words
A U B R E Y
Naalimpungatan ako dahil sa init ng araw na tumama sa aking mukha. Hindi ko naman hinahayaang nakabukas ang kurtina at bihira lang rin naman pumasok ng kwarto ko si Tonton. Right. Nandito nga pala si Vance kaya baka siya ang nagbukas.
Maghahanda na sana ako para sa part time ko pero naalala ko na linggo ngayon at sinabi sa akin ni Luther na wag na muna akong pumasok. Alam kong hindi maganda na umabsent agad ako pero si Luther na mismo ang nangsabi and grab the oppurtunity ika nga dahil itong araw na ito lang ang magiging pahinga ko.
I did my morning routines first such as skin care at naligo na rin ako which is odd dahil hindi ako sanay na maagang naliligo usually kasi ay gabi o kaya ay hapon kapag may lakad ako naliligo. I was at about to reach the end of the staircase when I smell the aroma of garlic coming from the kitchen. Since maliit lang naman ang bahay namin at malapit lang ang hagdan sa kusina ay paniguradong maamoy tagala ang niluluto galing doon.
There I saw Vance cooking something, humming a song while tossing the pan. I guess he's making pancakes.
"Hey."
"What the fck!"
"I-Im s-sorry to startled you HAHAHAH." I just can't stop laughing at him.
"Stop laughing at me Aubrey." he frowned.
"Okay... okay Im sorry. Kung nakita mo lang sana yung mukha mo HAHAHA." He just ignore e and put the pancakes on the plate.
"Whatever. C'mon let's eat."
Doon ko lang napansin ang mga pagkaing nasa hapag. Merong fried eggs, bacons, hotgos, pancakes and fried rice.
Did he cooked all of this?
"Yes, I did cook all of this." sabi niya na para bang alam niya kung ano ang nasa isip ko.
Nang matapos na kaming kumain ay niligpit ko na ang mga pinagkainan. I put them on the sink habang yung mga tira naman ay nilagay ko na sa ref para pwede pa mamaya hindi kami mayaman para magaksaya. Vance insisted on doing the dishes but I did't let him dil siya na nga yung nagluto at nakakahiya naman kung siya pa rin ang paghuhugasin ko ng pinggan. Sinabi ko nalang sa kanya na pauuwiin ko siya kapag hindi niya ako hinayaan at mukhang natakot sa blackmail ko kaya hayun at nanonood na ng tv sa sala.
After washing the dishes and drying my hands ay dumako na ako sa sala para samahan siyang manuod and there I saw him watching a variety show. Replay siya ng Mix & Match.
"You didn't tell me that your into k-pop." usal ko at umupo sa loveseat malapit sa kanyang pwesto.
"Actually I am not totally into k-pop it's just that I love watching these boys." he's pertaining to Team B.
"I see, parehas pala tayo ng taste." I leave out a small chuckle before turin my gaze on the screen. "Look at them. Halata mo sa mga mata nila kung gaano sila kapursigido para manalo and their leader Hanbin is really amazing on handling his group."
"You're right, he is an amazing leader too bad he left the group."
I was shock on what he said. Nakakagulat lang kasi alam niya ang balita tungkol sa pag alis ni Hanbin sa grupo and this caused a lot of conflicts specially to iKONICS. May ilan pa nga na nagalit kay Hanbin sa dahil sa isyung ito samantalang kahit masakit ay ipinagpatuloy naman ng iKON ang concert nila kahit wala ang leader.
"Does this mean na ikonic ka rin?" tanong ko sa kanya.
"Well you can say that but not really."
Minutes later wala nang nagsalita pa sa amin at tinutok nalang ang atensyon sa panonood. I am starting to get bore at sa tingin ko ay paati si Vance ay bored na kaya naman naisipan ko siyang yayain sa happy place ko . After a long hour of sitting and admiring the scenery outside the car ay natanaw ko na ang isang gusali.
"Stop the car we're here." and so he did.
Sumilip siya sa bintana upang tingnan ang gusaling nasa tabi namin at nang mapagtanto niya kung ano iyon ay kunot-noo siyang tumingin sa akin.
"Light of our Savior Orphanage... what are we doing here?"
I unbuckled my seatblet before answering him."This is my happy place. So let's go I can't wait to play them." usal ko at dali-daling lumabas ng sasakyan.
V A N C E
I watch her as she excitedly get out of the car. Para lang bata na dinala mo sa favorite niyang playground. Lumabas ako at nakita siya sa harap ng pinto kausap ang isang madre. Humarap siya sa akin at kumaway kaya naman sumunod na ako sa kanya.
"Vance dalian mo." angil niya sa akin.
Hindi ko mapigilang hindi matawa dahil sa inakto niya. Iba ang aura na ipinapakita niya ngayon. Ang kanyang mukha ay umaliwalas at hindi a katulad noong nakaraang buwan.
"Vance I want you to meet sister Sandra siya ang head mistress ng orphanage. Sister ito nga po pala si Vance kaibigan ko."
"Magandang tanghali, iho." Bati nito sa akin at bumaling ay Aubrey. "Buti naman at napadalaw ka na ulit dito. Halina kayo at hinihintay na kayo ng mga bata." anyaya niya sa amin.
"Nakikiramay ako sa nangyari sa magulang niyo, Aubrey. Pasensya na din kung hindi kami nakapunta madami kasi kaming inaasikaso ng mga panahon na iyon."
"Ayos lang po sister." malumanay na sagot ni Aubrey.
Hindi nagtagal ay nakarinig na kami ng mga matitinis na boses na naghahagihikan. Si Aubrey naman ay bigla nalang tumakbo at pumasok sa isang pinto. Nang makarating kami ni sister sa pinasukang pinto ni Aubrey ay nakita ko siyang masayang nakikipaglaro sa mga bata. Nariyan at nakikipaghabulan na siya sa mga ito.
Nang mapatingin siya sa gawi namin ay nakangiti siyang tumakbo papalapit sa amin. Hinila niya ako sa kumpol ng mga bata at ipinakilala.
"Teka mga bata awat muna at may ipapakilala ako sa inyo." nakangiting sabi niya.
"Boypren mo po ate?" tanong nung isang batang lalaki na sa tingin ko ay nasa six to seven years old palang.
"Ano ka ba naman Tantan walang boyfriend si ate." ginulo niya ang buhok nito bago bumaling sa iba pang bata. "Siya nga pala si kuya Vance at kaibigan siya ni ate."
"Hello sa inyo." sabi ko.
"Hello po uya bans.Ako nga po pala si Tanya" pakilala sa akin nungisang cute na batang babae.
"Bakit hindi po kayo boypren ni ate Obri?" napatawa nalang ako sa tanong niya at hindi nalang ito sinagot.
Lahat sila aay nagpakilala sa akin maliban dun sa batang lalaki na Tantan ang pangalan. Hindi nagtagal ay nakipaglaro na ako sa mga bata katulad ng ginagawa ni Aubrey. Nariyan at naghabulan na kami at tagu-taguan na lagi namang ako ang taya.
"Aubrey, Vance, mamaya na ulit yan. Halina kayo at tayo ay magmeryenda na." tawag sa amin ni sister Sandra.
"Sige po sister susunod na po kami." sagot ni Brey.
Pinasunod na namin ang mga bata kay sister nang mapansin ko si Tantan na nasa isang sulok at nakahalumbaba.
"Mauna ka na pupuntahan ko lang si Tantan." ngumiti siya sa akin at tumango bago umalis.
I miss those smile, Brey.
Dinaluhan ko si Tantan at ginaya ang upo niya para naman mapansin niya ako.
"Wag mo nga po akong gayahin." kunot noong angil niya sa akin.
"Bakit ka ba nandito? Bakit ka ba malungkot?" tanong ko sa kanya.
"Eh kasi inagaw mo sa akin si ate Aubrey eh."
Hindi ko mapigilang hindi mapangiti dahil sa inasta niya. Mukhang nagseselos ang bata.
"Ano ka ba naman hindi ko inagaw sayo si ate Aubrey mo at saka bakit mo naman nasabing inagaw ko siya sa iyo, crush mo ba siya?" naka ngiting tanong ko sa nakatalikod na bata.
"Opo."
Iniharap ko siya sa akin at tinanggal ang pagkahalumbaba niya. "Hay naku Tantan. Alam mo bata ka pa at hindi mo pa dapat iniintindi yang crush crush na yan. Atsaka matanda na si ate Aubrey mo kaya hindi mo mapipigilan kung magkaka gusto siya sa iba. Hayaan mo at paglaki mo makakahanap ka rin ng babaeng mamahalin mo at mamahalin ka rin. Pero sa ngayon i-enjoy mo muna ang pagiging bata. Alam kong hindi mo pa ako masyadong naiintindihan pero pag lumaki ka na katulad ko darating ang araw na maiintindihan mo na ang mga sinasabi ko."
Nakita ko ang munting ngiti na gumuhit sa kanyang mukha. "Kuya kapag naging boypren ka po ni ate aalagaan mo po siya ha."
"Syempre naman. Mahal ko siya eh."
- Writer
