Tam odamın kapısına gelince durdum ve derin bir nefes alıp kapıyı açtım ama Kapıyı açmamla çığlığı basmam bir olmuştu. Miran belinde bir havluyla sırtı kapıya dönük bir şekilde giyiniyordu ama çığlık attığım şey bu değildi. Miranın Kalçasının hafif üstünde belinin biraz altında omurgasından leğen kemiğine kadar yatay uzanan dikişlerdi. Bu normal bir yaranın dışında kasti bir şeye benziyordu çünkü fazlasıyla düzgün ve geniş bir yaraydı. Sanki cetvelle ölçülmüş gibiydi.
Mirandan...
Konağa geldiğimden beri hareket ettiğimden sancım olmuştu. Bundan dolayı da odama çıkmak için izin istemiştim. Odama geldiğimde önce duşa girmeye yeltendim ve üstümü çıkardım. Yaram aklıma gelince birkaç gün daha dayanmam gerekti
