Sabah uyandığımda yanımda masal yoktu. Panikle ayaklanıp odayı taradığımda ortalarda gözükmüyordu. Hızla yataktan kalktım ve banyonun kapısını açtım. Ses soluk yoktu. Oradan çıkıp hızla giysi odasına girdim. Orada da kimse yoktu. Hızla odadan çıkıp bağırmaya başladım.
"Masal, masal, masal bak oyunun sırası değil. Masal bak sinirleniyorum" derken ata abisi önüme geçmişti ve
"Sinirlensen kaç yazar Allah aşkına" diyerek diklenmişti. Şuan onunla uğraşacak halim yoktu. Ondan da onu kale bile almadan yanından geçtim ve hızla mutfağa girdim. Mutfakta kimseyi bulamayınca sinirle mutfaktan çıktım ve salona yöneldim tam içeri girecekken aşağı kattan çıkan iclali görmemle hızla yanına ilerlemem bir oldu. İclalin yanına varır varmaz. Yüzüme baktı ve soracağım soruyu anlamış olacak ki
"Yengem senin
