**Sezen Aslanlı:**
Bir uçurumun yanında duruyordum. Rüzgar çok sert esiyordu, o kadar şiddetliydi ki beni uçuruma doğru sürüklüyordu. Sonra... "Dayan kızım," diyen annemin sesini duydum. Ona bakıp, "Anne, yardım et!" dedim, ama gelmedi. Bana bakıp, "Dayan kızım, dayan ve sabret," diyordu. Sonra arkasını dönüp gitti. Ona bağırdım, "Gitme!" diye, ama duymadı beni. "Anne, gitme!" dedim tekrar, ve onunla beraber gözlerimi açtım. Boğazımda çok şiddetli bir ağrı vardı. O kadar üşüyordum ki... Hepsi bir rüyaydı. Annem yoktu. Bir yatakta uzanmıştım. Gözlerimden istemsizce yaşlar akıyordu. Annemi yıllar sonra rüyamda görmüştüm.
Etrafıma baktığımda, dün odaya çıkmamı söyleyen yaşlı kadın ve genç Zelal vardı. Zelal bana yaklaşıp, "İyi misin?" dedi.
"Çok üşüyorum," dedim.
"Geçecek, hadi kalk.
