Kaderin bizim için getirdiklerine razı mı olmalıydık?
Aşağı indiğimde herkes kahvaltı için sofradaydı. Erkekler ayrı, kadınlar ayrı bir sofrada oturmuştu. Ne kadar buralardan uzak yaşasam da buraların örf ve adetlerine göre büyütülmüştüm. Coğrafya kaderdi ama kaderi güzelleştirmek bizim elimizdeydi.
"Sezen kızım, hele erkeklere çay ver, sonra da gel yanıma otur," diyerek beni çağırdı Azize Hanım.
Başımı olumlu anlamda salladım ve elimdeki çay tepsisini alarak az ileride masaları kurulu olan erkeklere yöneldim. Herkesin önüne çaylarını bıraktım. En son, Dıjvar'ın yanında durdum. Bir bardak çayı da onun önüne koyup geri çekildim.
"Afiyet olsun," dedim.
Herkes teşekkür etti ama Dıjvar, benim bıraktığım çayı alıp kenara koydu. Gözlerimin içine bakarak sert bir sesle, "Bana kahve yap, geti
