Gözlerimi açtım ve yanımdaki yatağa baktım, ama boştu. Dıjvar akşam eve gelmemişti. Ayağımdaki ağrı geçmişti, ancak başımda hafif bir sızı hissediyordum.
Yataktan doğrulup kıyafetlerimi değiştirdim ve aşağı indim. Salonda Azize Hanım ve Kerim Ağa vardı; diğerleri muhtemelen hâlâ uyuyordu. Gözlerim Dıjvar'ı aradı, ama ortalarda yoktu. Ona dünkü olay için teşekkür etmek istiyordum.
Herkes uyanmış, kahvaltı hazırlanmıştı ama Dıjvar hâlâ ortalıkta yoktu. O sırada Azize Hanım merakla sordu:
— Dıjvar nerede? Sabahtan beri göremedim.
Asiye Hanım cevap verdi:
— Dün akşam konağa döndü.
Azize Hanım şaşırarak sordu:
— Hayırdır Asiye, Dıjvar neden konağa döndü?
Asiye Hanım hafif bir gülümsemeyle cevap verdi:
— İş için gitti, Anna. Ama burada artık tahammül edemediği biri varsa, bilemem.
Sözl
