5. Bölüm 'Kızı Var'
Beste Özler :)
Annemin kızıyım diye kendime verdiğim sözlerden biri de güçlü olacağımdı. Kendime yıllardır şartladığım bir kuraldı bu. Ağlamazdım asla. Ağlamak denilen eylem benim hayatımda yer almazdı.
Çok nadiren duygu patlaması yaşardım ama o da gecenin bir vakti olurdu. Kapımı kilitler, çalışma masamın altına girip saatlerce ağlardım. Sonra da duşa girip yıkanırdım. Yüzümde ve benliğimdeki o lanet ağlama hissini suyla yok edebileceğime inanırdım.
Ben ve batıl inançlarım işte...
Bir taksinin içinde tüm ömrümün geçtiği yetiştirme yurduna giderken verdiğim mücadele de tam olarak bunun içindi. Ağlamamak için verdiğim mücadeleydi.
Tanıdık binaları ve yolları izledim yine yol boyu. Hayat Teyze ben aramış ve neden gittiğimi sormuştu. Başım ağrıyor diye geçiştirmişti
