Chapter 60
RAFAEL POV
Hindi ako makatulog hanggang sa inabot na ako ng madaling araw ay wala pa rin akong tulog. Hanggang sa bumangon ako at dahan-dahan kung binuksan ang pintuan ng maliit na silid ni Antonia at sinilip ko siyang mahimbing natutulog. Hindi ako pumasok sa labas lang ako ng pintuan na nakatayo na tinitigan ko siya natutulog. Nakatulog na si Antonia ay hindi ko nasagot ang kanyang tanong bakit sa simpleng tanong niya pero pinakamahirap na sagutin. Dino nga ba? Lalong sumakit ang ulo ko nakatingin pa rin ako sa maamong mukha ni Antonia. Hindi ko inalis ang mata ko sa magandang mukha ni Antonia.
Nagtatanong ang isip ko at puso ko bakit hindi na tulad ng dati ang nararamdaman ko sa kanya. Dati rati hindi ako mapalagay sa pagkawala niya. Halos mabaliw ako ng mawala siya sa ak
