“Salona geç. Geveze olacak zaman değil,” dedim, ama içim… İçim başka telden çalıyordu.
Hızla gidip ecza dolabımı açtım, pansuman seti, dikiş ipliği, dezenfektan… Ne varsa kaptım. Kalbim göğsümden çıkacak gibi atıyordu.
Elimde malzemelerle döndüğümde… Ateş çoktan üniformasını çıkarmıştı. Yalnızca pantolonu kalmıştı üzerinde. Göğsü çıplaktı… Ve kelimelerim boğazıma takıldı.
O kaslar…Şuan tam anlamıyla çıplak olarak görüyordum. Önce kol sonrada göğüslerindeki kasların ihtişamına baktım. Dikkatimi çeken diğer şeyse tam kalbinin üzerinde duran dövmesiydi. Karşısında bir saniyeliğine donakaldım.
“Yalnızca omuzdan vuruldum, Adel. Gözlerin başka yerlere kayıyor sanki.” Sesi tok, hafif alaycı.
Gözlerimi devirdim ama boğazımdan gelen ses bile cılızdı. “Yarasıyla ilgilenmeye çalışan bir dokt
