Halk ormanı olarak adlandırılan deniz kenarına oldukça yakın bir ormanda iki araba durmuştuk. Saat henüz öğlen bile değildi. Ben ve Deniz gece boyu kalacağımız çadırı kurarken Yaz, ihtiyacımız olan her şeyi kurmaya başlamıştı. Taşınabilir ufak bir masanın üstünde getirdiği birçok şey vardı. Doğrusu bu kampa tek katkım varlığım ve yolun yarısında almadığımı fark edip dönmek zorunda bıraktığım uyku tulumum olmuştu. Gelirken uğradığımız bir markette binbir ısrarla aldığım atıştırmalık ve su ise Yaz'ın getirdiklerinin yanında kermese pasta börek getiren çocukların aksine kağıt bardak getirenler kadar işlevsizdi.
"Halloldu!"
Fermuarı kontrol eden Deniz elini havaya kaldırdığında onu boş bırakmadım ve el çakıştık. Hafif bir gülümseme ile üstümdeki yeleği çıkardım. Çadırı kurarken haddinden faz
