สมบัติที่ l บังเอิญรักยัยวิศวะ

บทที่ 6 ฝังคมเขี้ยว NC

เสียงหอบหายใจดังออกมาจากร่างบางเมื่อเขาถอนริมฝีปากออกมาให้เธอได้มีโอกาสหายใจเอาอากาศเข้าปอด ก่อนจะประกบริมฝีปากลงมาทาบทับอีกครั้งด้วยความร้อนแรง ส่งลิ้นเข้าไปหยอกล้อลิ้นเรียวเล็กอย่างเอาแต่ใจ มือข้างหนึ่งกดท้ายทอยเล็กไว้แน่น ส่วนอีกข้างก็สลับกันบีบขยำทรวงอกอวบอิ่มจนเธอรู้สึกราวกับมีประกายไฟแล่นพล่านไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย

ร่างสูงดูดกลืนความหวานจนหมด เธอทำให้เขากระหาย และร้อนรุ่มไปในคราวเดียวกัน ก่อนจะถอนริมฝีปากออกมาจนสายใยสีใสไหลตามมุมปาก เปลือกตาคู่สวยกระพือขึ้นเหมือนผีเสื้อขยับปีก แสงไฟสลัวภายในห้องตกกระทบลงมาบนใบหน้าสวยทำให้ใจแกร่งสั่นไหวอย่างประหลาด ท่าทางอ้อยอิ่งและช้อนสายตาขึ้นมอง ทำให้นีลประกบจูบลงมาอีกครั้งพร้อมกับรั้งร่างบางขึ้นอุ้มในท่าลิงอุ้มแตง

ร่างบางเบิกตาโพลงรีบผวากอดคอแกร่งไว้ เมื่อถูกอุ้มจนตัวลอย เรียวขาทั้งสองข้างจึงเกี่ยวเอวสอบไว้แน่น พลางพยายามจูบตอบเขาอย่างเชื่องช้า เพราะเริ่มเรียนรู้แล้ว

เขาคำรามในลำคอเมื่อลิ้นเล็กพยายามจูบตอบ มือหนาจึงบีบต้นขาเธออย่างมันเขี้ยว ขาแกร่งก้าวเดินไปจนถึงห้องนอน ก่อนจะใช้เท้าถีบประตูให้ปิดลง

เสียงบดจูบเคล้าคลึงของทั้งคู่ดังสะท้อนทั่วทั้งห้อง เขาค่อย ๆ วางร่างบางราบลงไปกับที่นอน ใบหน้าหล่อถอนจูบออกมาก่อนจะเลื่อนลงมาซุกตรงซอกคอขาวผ่อง ปลายจมูกและริมฝีปากร้อนลากไล้ตั้งแต่ซอกคอเรื่อยมาจนถึงไหปลาร้า เนินอกขาวผ่องตรงหน้า ชั่ววูบหนึ่งนัยน์ตาแสนร้ายวาววับฝากคมเขี้ยวลงบนผิวเนียนละเอียดของเธอจนเป็นรอย

“อ๊ะ ทำอะไรน่ะ”

เนินอกเจ็บแปลบทำให้ร่างบางกระชากศีรษะของเขาออกด้วยความไม่พอใจ ใบหน้าสวยก้มมองเนินอกที่มีร่องรอยสีกุหลาบ ก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“ทำรอยทำไม ?” เพราะพวกเพื่อนผู้ชายบอกว่า ถ้าเป็นไปได้จะไม่ทำรอยบนตัวของผู้หญิง มันเหมือนเป็นการตีตราจองเป็นเจ้าของ

“ถามว่าทำรอยทำไม !” ร่างบางเอ่ยเสียงแข็ง

แต่นอกจากเขาจะไม่ตอบแล้วยังทำเพียงส่งเสียงหึในลำคอ และกระชากมือเธอออกจากผมเขาอีกด้วย ใบหน้าหล่อเหลาใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มด้วยอารมณ์หงุดหงิด

“แล้วจะถามมากทำไมวะ เธออยาก ฉันอยาก แค่รอยมันจะอะไรนักหนา !” เขาเอ่ยเสียงดุดัน โน้มหน้าจนแทบชิดใบหน้าของเธอ ทั้งคู่ต่างประสานสายตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ลมหายใจร้อนเป่ารินรดบนใบหน้าสวย มือหนากดข้อมือบางแน่นราวกับจะกักขังร่างบางไม่ยอมให้เธอหลุดรอดไปได้

“ได้ ต่างคนต่างอยาก” ร่างบางตัดสินใจละทิ้งเรื่องไร้สาระพวกนั้นออกไป ริมฝีปากบวมช้ำจากการโดนเขาประกบจูบเอื้อนเอ่ยออกมาเสียงเข้ม พร้อมตวัดขาเรียวเกี่ยวเอวสอบไว้แน่นเป็นการส่งสัญญาณให้เขาทำต่อ

“ฉันจะไม่อ่อนโยนกับเธอหรอกนะ จำไว้ !” ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วเขาก็จะจัดการตะครุบเธอไว้ใต้ร่างและฝากฝังคมเขี้ยวไว้ทุกจุด ด้วยความอยากเอาชนะหรือแค่หมั่นไส้อะไรก็ช่าง แต่เขาจะทำมันกับเธอยัยผู้หญิงเย็นชา

“ก็ไม่ได้ขอให้อ่อนโยน” ร่างบางยกยิ้มอย่างไม่ยี่หระต่อน้ำเสียงขุ่นเคืองของเขา นั่นยิ่งทำให้ร่างสูงขบกรามแน่นอย่างหงุดหงิด

“อย่าร้องก็แล้วกัน”

“ไม่มีวัน !”

“หึ หมายถึงร้องขอให้หยุดน่ะ”

ใบหน้าสวยแสนเย็นชาหุบยิ้มลงทันที เมื่อเขาแค่นเสียงเอ่ยออกมาอย่างคนที่เหนือกว่า ดวงตากลมโตเบิกกว้าง มือหนากระชากเสื้อเธอออกจนหมดสิ้นตามด้วยกระโปรงสั้น ตลอดทั้งร่างจึงเหลือเพียงบราเซียร์สีดำและแพนตี้ตัวน้อยเท่านั้น

ใบหน้าหล่อร้ายฉายแววพึงพอใจ นัยน์ตาคมกวาดมองเธอตลอดทั้งร่าง ก่อนสายตาจะมาหยุดที่เนินอกอวบและร่องรอยคมเขี้ยวสีแดงช้ำ

“ถอดออกสิ หรือต้องให้ช่วย” เห็นเธอนิ่งเขาเลยแกล้งยั่ว

“อยากก็ทำเองสิ” มาเฟียเหยียดยิ้ม

“แสบชะมัด !”

นีลสบถในลำคอ มือหนายื่นไปดึงรั้งสิ่งห่อหุ้มความอวบอิ่มออกและโยนมันลงข้างเตียง เขาลากไล้ปลายนิ้วแกร่งลงมารั้งแพนตี้ออกพ้นขาเรียว

“ก็ใช้ได้” ร่างสูงเอ่ยเสียงแหบพร่า ทำให้ร่างบางขมวดคิ้วทันที

“ใช้ได้ หรือไม่เคยใช้ของดีแบบนี้ถึงไม่รู้”

ร่างบางเอ่ยเสียงหวานอย่างกวนประสาท เพราะเห็นเขาปากหมาใส่ไม่เลิก แน่นอนว่าคนอย่างเธอไม่ยอมเป็นหมูในอวยให้เขาสนตะพายเล่นแน่นอน

“ปากเธอเนี่ยนะ” นีลแค่นหัวเราะอย่างขุ่นเคือง

“ก็เหมือนกับปากนายไง” และเธอก็ทำเพียงยิ้มหวานกลับ

ท่าทางอวดดีนั้นเขาจะสั่งสอนมันให้เข็ด นีลจดบัญชีในใจพลางถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก เรือนกายกำยำปรากฏต่อสายตา ทุกอย่างล้วนดูดีและไร้ที่ติ และลายสักตรงสีข้างก็เสริมให้เขานั้นดูร้ายกาจและลึกลับในคราวเดียวกัน

“อย่ามองด้วยสายตาแบบนั้น”

“อ๊ะ !”

เพราะสายตาที่เธอมองมามันเหมือนหญิงสาวใสซื่อที่อยากรู้อยากลอง มันทำให้เขาอยากขย้ำเธอจนไม่เหลือซาก ไวเท่าความคิด ริมฝีปากร้อนก็ฉกวูบลงมาขบกัดริมฝีปากของเธอจนเลือดซิบ ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาในโพรงปาก มือก็บีบขยำทรวงอกอวบอย่างแรงจนเนื้อทะลักตามง่ามนิ้ว

สัมผัสแสนร้อนแรงและดุดันทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยกมือขึ้นมาจิกอกแกร่งเพื่อระบายความรู้สึกซาบซ่าน ขาเรียวหุบเข้าหากันแต่โดนเข่าของเขาแทรกกลางไว้

ร่างบางรู้สึกเหมือนมีผีเสื้อนับพันกระพือปีกในช่องท้อง ความรู้สึกแปลกใหม่มันช่างเร่าร้อนเหลือคณานับ เธอหลับตาพริ้มไปกับสัมผัส ก่อนจะสะดุ้งเมื่อนิ้วแกร่งสะกิดเข้าที่ยอดอก

“อื้อ~”

ร่างบางครางอื้ออึงในลำคอเมื่อเขาผละใบหน้าออกและลากปลายลิ้นสากลงมาเลียวนตรงยอดอกจนชุ่มฉ่ำไปด้วยคราบน้ำลาย มือหนาบีบเคล้นฟอนเฟ้นสลับดูดเลียยอดอกด้วยความกระหายอยาก ยิ่งเห็นร่างบางดิ้นพล่านเขายิ่งได้ใจ ริมฝีปากอ้างับยอดอกตรงหน้า เลื่อนมือลงมาสัมผัสกลางกายของเธอช้า ๆ

“แฉะแล้วเหรอ”

ร่างสูงพึมพำกับตัวเองพลางตวัดลิ้นเลียยอดอกอวบอิ่ม นิ้วร้ายถูไถร่องสวาทและบดขยี้ติ่งเสียวจนร่างบางสั่นสะท้าน

เธอครางกระท่อนกระแท่น ความเสียวซ่านจู่โจมทั้งบนและล่าง

ท่อนลำแข็งร้อนกำลังขยายและดุนดันบริเวณต้นขา

“อ้าขาออก”