SEDUCING MY KIND STEPBROTHER (SSPG)

Kumapal yung alikabok sa labas ng gate namin habang pinapanood ko yung papalayong itim na SUV. Hatid nun sina Papa Nestor at Mama Nica, yung nanay ko at yung tatay ni Blake. Ilang minuto palang silang nakakaalis pero pakiramdam ko biglang lumuwag yung hangin sa paligid. Para bang nakahinga ako ng maluwag na ewan. ​Tahimik. Sobrang tahimik talaga. Tanghaling tapat nun at tirik na tirik yung araw dito sa probinsya. Alam mo yung init na parang dumidikit sa balat? Yung lagkit na kahit anong ligo mo parang andun parin at hindi nawawala? Ganun na ganun yung pakiramdam eh. Pero hindi lang naman yung sobrang init ng panahon yung dahilan kung bakit ako biglang pinagpapawisan ng malamig habang nakatayo dito sa veranda namin. ​It was the realization na kaming dalawa lang yung naiwan dito. Kaming dalawa lang. ​Well technically may mga kasambahay naman kami at mga tauhan sa farm pero nasa malalayong quarters sila kaya parang wala din. Sa malaking bahay na to kaming dalawa lang ng stepbrother ko yung nandun. ​Blake. ​Kahit sa isip ko lang binabanggit yung pangalan niya parang may kung anong kuryente na gumagapang sa tiyan ko pababa. Mali to. Alam na alam kong mali talaga to. Sampung taon yung agwat namin. Kuya ko siya sa papel. Anak siya ng asawa ng nanay ko. Pamilya kami para sa paningin ng lahat. ​Pero bakit ganito yung epekto niya sakin? Bat ganito nalang ako mabaliw sakanya? ​Bumuntong hininga ako at inayos yung suot kong duster. Presko to at pambahay lang pero naging conscious ako bigla sa sarili ko. Masyado bang maikli to? Masyado bang banat sa dibdib ko? Umayos ka nga Karla. Virgin ka pa kaya wag kang umakto na parang uhaw na uhaw ka sa lalaki. ​Pumasok ako sa loob para sana kumuha ng tubig pero ewan ko ba bat dinala ako ng mga paa ko sa likod bahay, sa may dirty kitchen na nakatanaw sa malawak na bakuran kung saan andun yung bodega. Wala akong balak silipin siya promise pero parang may sariling isip yung katawan ko. ​At dun ko siya nakita. ​Nabitawan ko halos yung basong hawak ko sa gulat. Napahigpit yung hawak ko sa hamba ng pinto tila ba kailangan ko ng matinding suporta para hindi ako matumba sa kinatatayuan ko ngayon. ​Nandun si Blake. He was fixing the fence. At dahil sobrang init nakahubad siya ng pang itaas. ​Holy s**t. ​Hindi to yung unang beses na nakita ko siyang walang shirt. Pero iba ngayon eh. Iba kasi alam kong walang makakakita sakin na nakatitig sakanya habang nagtatrabaho siya. Iba dahil malaya yung mga mata ko na gapangin bawat parte ng katawan niya na matagal ko ng gustong gawin pero pinipigilan ko lang. ​Ang kinis ng balat niya pero hindi yung kinis na pambabae ha. Basang basa siya ng pawis. Kitang kita ko kung paano gumuguhit yung pawis mula sa leeg niya dumadaan sa matipuno niyang dibdib pababa sa abs niya hanggang sa mawala to sa waistband ng suot niyang kupas na shorts. ​Every time he hammered Yung biceps niya parang pumuputok sa laki. Yung likod niya kapag tumatalikod siya ang lapad at ang ganda ng hugis. He was 32 years old a fully grown man. Malayong malayo sa mga ka edad kong puro porma at pa cute lang ang alam. Blake was yum gusto ko sanang tikman. ​Napalunok ako ng malalim. Tuyong tuyo yung lalamunan ko. ​"Karla?" ​Napatalon ako sa gulat. s**t. Nahuli niya ba ako na nakatingin sakanya? ​Lumingon si Blake sa gawi ko. Nakangiti siya. Yung ngiting yon... yon yung papatay sakin balang araw maniwala ka. Singkit yung mga mata niya dahil sa silaw ng araw at may tumutulong pawis sa gilid ng noo niya. ​"Kanina ka pa diyan?" sigaw niya mula sa malayo habang naglalakad palapit sa dirty kitchen. ​Natigilan ako. Papalapit siya. Papalapit siya dito at wala siyang suot na damit. God help me. ​"H Ha?" My voice cracked. Good job Karla. Napaka obvious mo masyado. "K kakaalis lang nina Mama. Uhm, umiinom lang ako ng tubig." ​Umakyat siya sa maliit na hagdan ng dirty kitchen. ​Tumigil siya sa tapat ko isang metro lang yung layo namin sa isat isa. Ang taas niya sobra. Kailangan ko pang tumingala para lang salubungin yung mga mata niya. ​"Mainit, no?" sabi niya sabay punas ng pawis sa mukha gamit ang likod ng palad niya. "Pahingi naman ako ng tubig, Kar. Uhaw na uhaw ako." ​Ako rin Kuya. Uhaw na uhaw din ako sayo. Gusto kong sampalin yung sarili ko sa naiisip ko ngayon grabe. ​Nanginginig yung kamay ko nung kumuha ako ng pitsel sa ref. Nararamdaman ko yung presensya niya sa likod ko kahit nakatalikod ako. Yung init na nanggagaling sa katawan niya parang tumatawid papunta sakin kahit hindi naman kami magkadikit. ​Pagharap ko inabot ko sakanya yung baso. ​"Salamat," aniya sa mababang boses. ​Our fingers brushed. ​Parang may kuryenteng tumagos sa gulugod ko pababa. Mabilis at matalim. Napatingin ako sa kamay niya malaki magaspang at puno ng kalyo dahil sa trabaho. Contrast na contrast sa maputi at malambot kong kamay. ​Ininom niya yung tubig ng dire diretso. Pinanood ko yung paggalaw ng throat niya habang lumulunok siya. May tumulong tubig sa gilid ng labi niya dumaloy pababa sa baba niya at tumulo sa dibdib niya. ​Gusto kong maging yung patak ng tubig na yon. Sana ako nalang yung tubig. ​Ibinaba niya yung baso at tumingin sakin. His eyes were gentle and kind the eyes of a loving stepbrother looking at his innocent little sister. And that broke my heart more than anything else. Hanggang kapatid lang ba talaga yung tingin niya sakin? ​"Okay ka lang ba dito?" tanong niya, may halong pagaalala. "Mawawala sina Papa ng isang linggo. Kung natatakot ka tuwing gabi, kumatok ka lang sa kwarto ko, ha? Wag kang mahihiya." ​Kumatok sa kwarto niya? Seryoso ba siya? ​Biglang nagplay sa utak ko yung ibat ibang malalalang scenario. Ako kakatok sa pinto niya sa kalaliman ng gabi. Siya bubuksan yung pinto na bagong ligo basa yung buhok at naka towel lang. Jusko po. ​"O oo naman," sagot ko, pilit na pinapatatag ang boses ko kahit na ang tuhod ko ay parang jelly na. "Sanay naman ako dito." ​Ginulo niya yung buhok ko. Isang gesture na palagi niyang ginagawa nung bata pa ako. ​"Good girl. Sige, tatapusin ko lang yung bakod tapos magluluto na ako ng dinner. Adobo request mo, di ba?" ​Tumalikod na siya at naglakad pabalik sa initan. ​Naiwan akong nakatulala dito habang hawak parin yung basong ininuman niya. Dahan dahan parang may sariling isip yung kamay ko inangat ko yung baso. ​Tumingin ako sa paligid. Walang tao. Walang nakakakita sakin. ​Idinikit ko yung labi ko sa rim ng baso eksakto sa pwesto kung saan dumikit yung labi niya kanina lang. Pumikit ako at lumanghap ng malalim. Amoy ko parin siya. ​Yung init ng katawan ko hindi na to galing sa panahon o sa sikat ng araw. Galing na to sa isang apoy na alam kong hindi ko dapat hayaang lumaki pa lalo. Pero habang pinapanood ko yung pagbaluktot ng muscles niya sa malayo habang inaalala ko yung init ng balat niya nung nagdikit yung mga daliri namin... alam kong talo na ako. Gustong gusto ko talaga siya. ​Pumasok ako sa kwarto ko at ni lock yung pinto. ​Sumandal ako sa pinto habang humahangos yung hininga ko. Ang bilis ng t***k ng puso ko grabe. Dug dug. Dug dug. Feeling ko aabutin na ako ng heart attack sa sobrang lakas ng kabog sa dibdib ko ngayon. ​Kinuha ko yung cellphone ko. May text galing kay Mama. ​“Anak, nasa expressway na kami. Kayo na bahala diyan ni Kuya Blake mo. Magpakabait ka ha.” ​Magpakabait. ​Napatingin ako sa salamin. Maputi inosente at mukhang anghel. Pero kung alam lang sana nila yung tumatakbo sa isip ko ngayon. Kung alam lang nila na yung Kuya na habilin nila ay yung mismong laman ng bawat maduming pantasya ko tuwing gabi lalo na kapag ako lang magisa dito sa kwarto. ​Humiga ako sa kama at niyakap ng mahigpit yung unan ko. Ipinikit ko yung mga mata ko at pilit na binura yung imahe ni Blake sa isip ko. Pero hindi ko talaga kaya eh. Nandun parin siya. Yung pawis niya yung muscles niya yung boses niya. Nakatatak na yata sa utak ko lahat. ​“Kung natatakot ka tuwing gabi, kumatok ka lang sa kwarto ko...” ​Paulit ulit yung linya na yan na nageecho sa utak ko ngayon. ​Paano kung gawin ko nga? Paano kung ngayong gabi hindi ako kumatok dahil natatakot ako sa multo? Paano kung kumatok ako dahil takot ako sa sarili ko... at sa gustong gusto kong gawin sakanya pag magkasama na kami? ​Sa gabing ito walang ibang tao. Walang magulang. Walang Maria. Kaming dalawa lang talaga dito sa malaking bahay na to. ​At yung dingding na naghihiwalay sa kwarto namin napakanipis lang grabe. Rinig na rinig ko yung bawat galaw niya sa kabila. Rinig ko yung pagbukas ng shower. Parang nararamdaman ko yung pagtulo ng tubig sa mismong katawan niya. ​Napahawak ako sa dibdib ko. This is going to be a long torturous week para sakin. ​At sa unang pagkakataon hindi ko na sigurado kung gusto ko pa bang manatiling Good Girl hanggang sa pagbalik nila.