"Where were you?" Hunter asked nang makauwi ako sa mansyon. He's with his father, at pareho ko silang nadatnan na naghihintay sa akin sa sala. I was stunned at my place for a moment yet I kept on my composure dahil hindi nito pwedeng mahalata na may gumugulo sa isip ko. "I was at work," pagsisinungaling ko. "I'm sorry I was too busy that I forgot to inform you." Hindi ito sumagot. Bagkus ay tumayo ito at lumapit sa direksyon ko. I thought he's going to say something ngunit wala itong ginawa kundi ang yumakap nang mahigpit sa akin. "I was so damn worried about you," he uttered. My eyes went to his father's direction na tila nag-eenjoy na panuorin kami ng anak niya. He knows something kaya ganyan na lang ang reaksyon nito kung makatingin sa amin ngayon. Ginantihan ko ang yakap ni Hu

