Say No To Mr.Right

Chapter One:End and Encounter

"Babe,I want you." saad ng katabi ko.

He is Arturo Muelle,my boyfriend s***h my Mr.Right,a well-known manager of Lovien Company because of his great skills.

Currently,narito kami sa condo niya to celebrate our simple anniversary.Magkatabing naka-upo sa sofa,nakapatong ang ulo ni Art sa balikat ko habang hawak ng mga kamay niya ang kanang kamay ko.

"What do you mean,Babe?I'm all yours.Haha!" pabiro kong sagot.

Ilang beses niya ng sinabi ang mga iyon ngunit ilang beses ko na rin iniwasan at idinadaan sa pabirong sagot.Kung noon,nasusubukan kong ilihis ang usapan,ngayon parang di na maiiwasan.

Alam ko naman kung ano ang ibig sabihin at gusto niya,but I don't want it.Seriously, he wants to have s*x with me because its our anniversary.What a lame reason,di naman sa ayaw ko ha,pero I feel like hindi pa ko ready.Maybe I'm looking for assurance na once we did that,he will take full responsibility.

"Stop joking,I know that you knew what I really mean." seryoso niyang sambit.

Umayos siya ng pagkaka-upo at humarap sa akin patagilid,hinawakan niya ang mukha ko saka hinarap sa kanya.His eyes and expression were all look so serious,that only means not to dodge what he says.

"Okay fine!I know but I'm not ready." I said with a low voice.Yumuko na lang ako dahil sa dahilan ko na magiging mitsa ng away namin.

"What the hell,Marie!We've been spent three years already being in a relation yet your still not ready for that." Arturo said annoyingly.

Yes,his right! We've been together for almost three years and I'm proud to say na di pa rin ako nawawasak bago ikasal.I guess there's nothing wrong being a virgin until you find your Mr.Right one.But in my case,I already find it or maybe not.Siya na lang naman ang hinihintay ko,I'm waiting for him to propose on me so I can give my virginity that he really wants.Pero mukhang hindi mangyayari because Art tell me na wala pa sa plano niya ang magpakasal.

Dahil sa sinabi niya,medyo nakaramdam ako ng pagka-insulto kaya gumanti na rin ako at nagsalita.It was our day,take note our anniversary but he choose to have fight with me,to argue with a nonsense reason,damn.Nasa kalagitnaan kami ng pagtatalo ng biglang magring ang phone ko.

'Whoah,life savior.'

I took my cellphone out from my bag then I look who it is,its mom whose calling so I answered it.

"Hello,Mom." I said

"Rai,yo-your dad." nauutal na sambit ni Mom.

"Where are you,Mom? I'm going to be right there,just wait for me." kinakabahan kong sagot sa kabilang linya.

Pinatay ko na ang tawag at dali-dali kong inayos ang gamit ko para maka-alis.Hinawakan pa ni Art ang kanang kamay ko para pigilan pero inalis ko lamang iyon.

"I'm sorry,I have to go babe!"huling saad ko bago umalis.

Nakarating naman agad ako sa address ng ospital na i-tinext ni Mom dahil sa sobrang kaba.I really love my Dad that's why I did my best to get here as fast as I can.Only to find out na nagpassed-out lang pala siya dahil sa sobrang kalasingan.Tapos inakala naman ni Mom na nabagok ang ulo kasi naabutan niyang nakahiga sa ibaba ng hagdan ng walang malay.

Dahil nalaman ko naman na okay na si Dad,agad rin akong umalis para makabalik sa condo ni Art.But before that,dumaan muna ako sa isang cake shop upang bumili ng cake para sa anniversary namin at peace offering na rin sa kanya.

Pagkarating ko sa building,tinungo ko agad ang condo unit ni Art.Binuksan ko ang pinto saka pumasok,nagtungo ako sa sala at doon ko inilagay ang dala-dala kong cake sa mini-table.Nang may narinig akong mga mahihinang halinghing,sinundan ko ang ingay at napansin kong nagmumula sa kwarto.Pumasok ako roon at hindi inaasahang ingay ang narinig ko.

"Ah! Ah! Ah! Aughhhhh!"

Mga ungol na nagmumula sa Cr ng kwarto.Alam ko na ang ibig sabihin ng ingay,mukhang nagsosolo ang aking nobyo sa pagpapaligaya ng kanyang sarili dahil hindi ko pinagbigyan ang nais nito.Kaya napagdesisyon ko na lang na umalis ng kwarto,isang hakbang na lang palabas ng kwarto ang gagawin ko ng matigilan ako sa sunod na narinig.

"You're so good Art,sh*t here I come.Ah!Ah!Ah!Ooooooh!" malibog na saad ng babae.

Hindi ko na nagawang maka-alis sa pwesto ko,mabilis na ring tumulo ang mga luha ko sa aking pisngi.Nang maramdaman kong palabas na ang dalawang walang hiya sa banyo,dali-dali akong naglakad palabas ng condo.Sumakay ng taxi at agad na nagpahatid sa isang parke na di kalayuan sa condo ng aking boyfriend.

Doon ako nagpalipas ng sama ng loob at oras.Ngunit sa hindi ko inaasahan,there's a stranger na biglang lumapit sa akin.I know that the stranger is a man even though he is wearing facemask,shades and a cap.Take note,he's wearing all black.

'Baka holdaper.'

Naging alerto ako sa susunod na ikikilos ng unknown person na katabi ko,mahirap na,pero nabigla ako ng inabutan niya ako ng isang panyo.Wanna know what's the color?

'Well,it's black."

Inabot ko iyon at ginamit pamunas ng luha,magpapasalamat na sana ako sa kanya at sasabihing ibabalik na lang kapag nalabhan na ng makita kong wala na siya sa tabi ko.

'Bubbles lang o kaya multo ganun.'

Itinabi ko na lang iyon sa bag ko saka napagdesisyunan na bumalik sa condo ng soon to be ex ko dahil ayaw kong magmukhang martyr at tanga.What I saw is an enough reason to break up with him.

Nang makarating ako roon,naabutan kong naka-upo si Art sa sofa.Halatang hinihintay ang pagdating ko.

"Art,maghiwalay na tayo."matapang na sambit ko.

"Why?because you hear those moans?"he asked with a calm tone

"What if I say no."pagtataray ko na saad.

"Then why?"he asked again.

"Because you're a f*cking jerk."I shouted angrily.

"Damn you,Marie! I did that because you don't want to have s*x with me.Mahirap ba ang hinihingi ko,hindi naman diba.Narinig mo naman na masarap iyon because that girl woudn't moan like that if she's not satisfied." galit na paninisi ni Art.

"Go to hell,because you're giving me such a lame reason.I won't buy it." huling sambit ko bago siya talikuran.

Gusto ko na lang na maka-alis agad,sobrang sakit kasi sa puso ng mga binitiwan niyang salita.It's like I didn't fulfill my role as his gf because of that.Nagsimula na akong humakbang palabas ng condo unit niya,para makatakas dahil di ko na kaya itong nararamdaman ko.

Pero sa kasamaang palad,agad hinuli ni Art ang kamay ko at itunulak sa pader.Ikinulong niya ako sa mga bisig niya at sinimulang halikan ang labi ko pababa sa leeg.Nagpupumiglas at nagmamakaawa ako sa kanya ngunit hindi niya ako pinapakinggan.Napapikit na lang ako sa sakit at takot na nararamdaman ko.

Because of that ginaganito niya ako,

Na parang wala kaming pinagsamahan.

Na parang hindi naging kami for almost three years.

Na parang hindi niya ako minahal.

Damn you,Arturo!?